Prof. Aleksander Wawiłow

Dyscyplina naukowa: automatyka i telekomunikacja
Doktor honoris causa PG – 1975 roku
Promotor: prof. zw. dr hab. inż. Franciszek Milkiewicz

Urodził się 27 maja 1922 roku w Kłjuksowie pod Rosławiem.

Był żołnierzem Armii Czerwonej w latach 1940–1945.

Studia wyższe ukończył w 1950 roku w Leningradzkim Instytucie Elektrotechnicznym im. Lenina (LETI) w Leningradzie (obecnie Sankt Petersburg) uzyskując tytuł inżyniera w specjalności automatyka i telemechanika. W 1954 roku uzyskał stopień kandydata nauk w zakresie teorii automatyki, w 1968 roku uzyskał stopień doktora.

W 1956 roku został powołany na stanowisko docenta, tytuł profesora automatyki otrzymał w 1969 roku. Był członkiem korespondentem Akademii Nauk ZSRR od 1976 roku.

W latach 1954–1983 pracował w Leningradzkim Instytucie Elektrotechnicznym, gdzie pełnił funkcje: kierownika Katedry Automatyki, a w latach 1967–1983 rektora.

Autor i współautor ponad 200 publikacji, w tym 18 książek i skryptów na temat analizy, syntezy i optymalizacji nieliniowych układów sterowania. Był twórcą, współtwórcą 20 patentów oraz świadectw autorskich, promotorem 26 prac kandydackich.

Był recenzentem doktoratów na Wydziale Elektrycznym Politechniki Gdańskiej, organizatorem współpracy między Politechnika Gdańską, a Leningradzkim Instytutem Elektrotechnicznym (wymiana studentów zwłaszcza z Wydziału Elektrycznego i Wydziału Elektroniki PG, staże doktorskie i podoktorskie).

23 maja 1975 roku został wyróżniony godnością doktora honoris causa Politechniki Gdańskiej.

Został odznaczony Orderem Rewolucji Październikowej, Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy, medalem „Za odwagę”, złotą odznaką honorową Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej oraz innymi odznaczeniami państwowymi i wojskowymi.

Zmarł 12 października 1983 roku w Moskwie.

Bibliografia

  1. Informator. Skład osobowy w roku akademickim 1975/76 wg stanu na dzień 1 XII 1975, red. I. Zysnarska, Gdańsk 1976
  2. Politechnika Gdańska. 50 lat wczoraj, dziś, jutro. Rok jubileuszowy 1994/95, Gdańsk 1995