Praca, nauka, dojrzewanie w Studenckiej Spółdzielni Pracy

Praca, nauka, dojrzewanie w Studenckiej Spółdzielni Pracy

Zakład pracy stworzony w gdańskim środowisku akademickim przez studentów i dla studentów ma historię tak długą jak samorządność studencka w uczelniach. A ona nastała w PRL po politycznym przełomie październikowym 1956 roku.

Na Politechnice Gdańskiej demokracja akademicka zrodziła się jako pierwsza w kraju: w 1957 roku powstał uczelniany Parlament, powołany przez Zrzeszenie Studentów Polskich. Młodzież akademicka zaczęła mieć szanse stanowienia o swoich sprawach. Jedną z pierwszych inicjatyw środowiska było stworzenie studentom PG możliwości zarobkowania: również w 1957 roku powstało Studenckie Przedsiębiorstwo Wytwórczo-Produkcyjne. A w 1960 roku zmieniono jego formułę i nazwę: rozpoczęła się historia Studenckiej Spółdzielni Pracy „Techno-Service”. Spółdzielnia przez wiele lat pozostawała pod nadzorem i patronatem uczelnianego Parlamentu ZSP PG, a potem – kiedy członkami spółdzielni mogli zostać również słuchacze pozostałych uczelni – całego środowiska akademickiego Trójmiasta.

Ta marka istnieje na wybrzeżowym rynku do dziś. Zmieniał się charakter i zakres usług oraz produkcji świadczonych w różnych latach przez firmę, rozwijał się potencjał wytwórczy, dojrzewała kadra.

Zaczynano bardzo skromnie – od jednego pokoiku i piwnic w Bratniaku, od produkcji wód gazowanych, pomocy szkolnych i świec. Kiedy zawiązała się spółdzielnia, rozszerzono wachlarz świadczonych czynności. W ofercie dla ludności pojawiły się usługi domowe, opiekuńcze, dekoracyjno-plastyczne i korepetytorskie, zaś firmom zaproponowano prace porządkowe, biurowe oraz specjalistyczne: instalacyjno-elektryczne, mechaniczne, badania wytrzymałościowe, pomiary i badania w zakresie ochrony środowiska. Studenci prowadzili też bary, bufety i kawiarnie w klubach studenckich oraz usługowe placówki krawieckie.

Zarobkowanie w Techno-Service, choć bardzo ważne w tamtych niełatwych latach, nie było jednak od początku działania firmy celem jedynym. Praca miała także wykorzystywać i rozwijać wiedzę zdobywaną przez młodzież na uczelni oraz uczyć współpracy, organizacji, solidności i odpowiedzialności – słowem: dojrzewania zawodowego i życiowego. Miała też służyć wychowywaniu młodych ludzi; o współdziałaniu w tej kwestii władze Politechniki Gdańskiej i Techno-Service podpisały nawet stosowne porozumienie.

Studenci otrzymywali wynagrodzenie, a firma zyski. Te ostatnie w znacznej części też wracały do studentów. A to w postaci dofinansowywania działalności kulturalnej i turystycznej ZSP, dotacji dla Akademickiego Związku Sportowego i kół naukowych, zapomóg losowych dla potrzebujących itp. Pewną pulę pieniędzy przeznaczano na rozwój. Techno-Service zainwestowała m.in. w ośrodek żeglarski w Górkach Zachodnich, ośrodek wypoczynkowy nad jeziorem Sudomie oraz sprzęt usługowo-produkcyjny. Z własnych środków, na terenach udostępnionych przez PG, wybudowała dwa pawilony: przy ul. Siedlickiej (siedziba) oraz Leczkowa.

Lata 70. XX wieku były okresem szczytowego rozwoju firmy. Spółdzielnia liczyła wtedy ponad 9 tysięcy członków, co oznaczało, że pracę w niej podejmował co trzeci słuchacz uczelni Trójmiasta. Jednym z głównych miejsc pracy studentów były wybrzeżowe stocznie. Rozwijano również usługi specjalistyczne (elektryczne, chemiczne i mechaniczne), a w ich wykonywaniu wspierali studentów młodzi pracownicy naukowi uczelni.

W trudnych latach 80. Techno-Service zainwestowała w produkcję podzespołów elektronicznych. To był perspektywiczny kierunek. Produkowano m.in. obwody drukowane, stanowiące bazę do montażu większych zespołów, oraz startery do świetlówek i monitory do komputerów stacjonarnych. Rozpoczęto też proces komputeryzacji firmy. W tych latach powołano także spółki Microsystem i Micronet – wzmacniające dotychczasowy potencjał produkcji elektronicznej. Stanowiska menedżerskie obejmowali w nich absolwenci uczelni, którzy pierwsze szlify zawodowe zdobywali w spółdzielni.

Kolejnym przełomem był początek lat 90. – to właśnie w roku 1992, w okresie transformacji ustrojowej i gospodarczej, rozpoczęła swój samodzielny byt, powstała na bazie Studenckiej Spółdzielni Pracy „Techno-Service”, spółka akcyjna o tej samej nazwie. Zadanie nowej spółki brzmiało: podjąć wyzwania gospodarki rynkowej i zbudować działalność gospodarczą opartą na własnym know-how i majątku, inaczej mówiąc – stworzyć firmę usług specjalistycznych, zdolną skutecznie konkurować w nowo tworzącej się przestrzeni gospodarczej. W 2017 roku Techno Service S.A. obchodzi 25-lecie swojego rynkowego sukcesu i zasługuje na oddzielną publikację . Wieloletnia trwałość marki Techno-Service na rynku jest skutkiem solidności i fachowości zatrudnionych w niej studentów oraz pracowników etatowych, ale jakże ważne były też zaangażowanie i kompetencje inicjatorów oraz kolejnych prezesów firmy: Jerzego Wójcika, Bogusława Sakowicza, Krzysztofa Kotarskiego, Bogdana Kasprzyckiego, Ryszarda Markowskiego i Jana Mioduskiego (Prezesa Zarządu Techno-Service S.A.).

Choć obroty, a więc i zyski spółdzielni są dziś niższe niż ongiś, w dalszym ciągu spółdzielcy akademiccy w miarę możliwości wspierają materialnie aktywność studiującej młodzieży na polu kulturalnym (Bazuna), turystycznym oraz sportowym (AZS, żeglarstwo).

Ważne jest to, że na naszej uczelni przetrwała idea umożliwiania, niekolizyjnego z procesem dydaktycznym, łączenia wiedzy nabywanej podczas studiów z realnymi potrzebami nowoczesnej firmy produkcyjnej i usługowej.

Reasumując: marka Techno-Service ma się dobrze i dalej wypełnia zdefiniowaną niegdyś misję: praca, nauka oraz dojrzewanie społeczne i zawodowe młodych fachowców.

Paweł Janikowski