Historia znaku

Na posiedzeniu Senatu Politechniki Gdańskiej w dniu 23 stycznia 2013 roku zostało zatwierdzone nowe logo Politechniki Gdańskiej. Zastąpiło ono herb funkcjonujący od 1989 roku.
 
Nie jest to pierwsza zmiana znaku w ponad stuletniej historii uczelni. Na przestrzeni lat kolejne pokolenia próbowały podążać z „duchem czasu” nadając znakowi formy graficzne z duchem epoki. Niektóre z nich przetrwały do dzisiaj, tak jak symbol Politechniki Gdańskiej przedstawiający żaglowiec wpisany w okrąg oraz akronim PG. Znak ten obecnie widnieje na łańcuchach rektorskich.
 
Zadaniem projektantów projektujących aktualne godło Politechniki Gdańskiej było wyrażenie za pomocą nowoczesnej formy graficznej i współczesnego języka symbolicznego, bogactwa tradycji i historycznej tożsamości. Przyjęto założenie by nie tracić ciągłości i nie budować zupełnie nowego znaku, a jedynie zmodernizować istniejący odrzucając zbędne elementy i symbole, a zachowując te, które wydają się niezbędne. Dotychczasową dekoracyjną formę heraldycznych trzymaczy – figur lwów podtrzymujących tarczę – zastąpiono regularnym rytmem geometrycznej linii konturu. Geometryczny, racjonalny rytm linii budujący sylwetki lwów odnajdujemy również w zewnętrznym i  wewnętrznym konturze tarczy herbowej oraz w zastosowanej typografii. Rytmiczna, regularna linia jest wizualną, metaforyczną strukturą wiedzy i technologii. W centrum dwupolowej tarczy znalazła miejsce klarowna kompozycja liternicza i symboliczna – oddzielona separatorem prostej linii identyfikacja uczelni ujęta inicjałami „PG” – oraz godło miasta w historycznej formie korony królewskiej i dwóch krzyży równoramiennych. Opracowanie graficzne pola, jak i samej tarczy herbu, ukazuje konsekwencję i nadrzędną wobec walorów estetycznych funkcję czytelności znaku.
 
Sylwetki lwów oraz zestawienie inicjałów nazwy Uczelni z godłem Miasta Gdańska w polu tarczy  herbowej stanowią nierozerwalną, połączoną na poziomie symbolicznym i graficznym całość znaczeniową. Niezbędnym dopełnieniem kompozycji jest nowoczesna typografia – bezszeryfowa, modernistyczna antykwa – o klasycznym, a zarazem dynamicznym, kroju liter  nawiązujących rysunkiem do charakteru opracowania graficznego znaku. Dzięki temu, nowy znak Politechniki Gdańskiej jest  nowoczesną, opartą o syntetyczny język grafiki użytkowej, interpretacją historycznej konwencji herbu. Wykorzystuje znane i rozpoznawalne motywy symboliczne oraz alegoryczne, związane od wieków z identyfikacją Miasta Gdańska. W znaku odnajdujemy również najczęściej stosowane i utrwalone w historii motywy oraz kombinacje elementów wizualnych identyfikujących Politechnikę Gdańską.
 
Więcej na temat historii godła Politechniki Gdańskiej w arykułach "Pisma PG":