dr hab. art. mal. Krzysztof Wróblewski, prof. nadzw. PG

Email wrobl@pg.edu.pl
Numer telefonu (58) 347 16 33
Adres strony domowej http://pg.edu.pl/wrobl

Zajmowane stanowiska

Profesor nadzwyczajny
Miejsce pracy Katedra Sztuk Wizualnych, Wydział Architektury
Gmach Główny pokój 505
Numer telefonu (58) 347 16 33

Wiadomość dla studentów

Katedra Sztuk Wizualnych Semestr: V - studia inżynierskie; Przedmiot: Kompozycja 1

Autorska tematyka zajęć: Wpływ światła na formę i przestrzeń. Studium relacji pomiędzy światłem i cieniem wyrażone kontrastem bieli i czerni.

Cykl zajęć ma zwróć uwagę studentów na proces widzenia brył i form w przestrzeni. Zależnie od rodzaju światła kształty różnie są widoczne: inaczej widzimy je w świetle rozproszonym np. w pochmurne dni a inaczej w ostrym świetle słonecznym a jeszcze inaczej w sztucznym świetle, którym można na różnie manipulować. Oprócz sobie właściwych kształtów bryły, formy, obiekty zbudowane są przez człowieka lub naturę z różnego rodzaju materii, która uwidacznia się w różnych strukturach. Te struktury w świetle są matowe bądź błyszczące, szorstkie lub gładkie, zwarte lub rozproszone. Każdy materiał ma charakterystyczny rysunek i układ kształtów. Architekt w praktyce zawodowej cały czas zestawia wiele materiałów, kształtuje budynki i ich wnętrza używając różnego budulca. Dlatego świadome komponowanie struktur w przestrzeni z uwzględnieniem światła stanowi o jakości projektowanych obszarów publicznych i prywatnych.

Punktem wyjścia dla kolejnych czterech zadań jest martwa natura zbudowana z przedmiotów o zróżnicowanych wielkościach i kształtach, ażurowych bądź zwartych. Studenci przystępując do pracy nad postawionym zadaniami mają do wyboru trzy ustawienia martwej natury. Jeno jest utrzymane w szarości, natomiast pozostałe dwie są zbudowane z różnych odcieni walorowych zaczynając od czerni a na bieli kończąc. Każda martwa natura jest oświetlona sztucznym światłem lampą ustawioną w jednym stałym punkcie. Silne światło padając na przedmioty powoduje, że te rzucają one mocne cienie. W zbiorze wielu przedmiotów cienie łączą się ze sobą tworząc zbiory kształtów innych niż same przedmioty. Podobnie jest z partiami oświetlanymi. Zadaniem studentów jest uchwycenie granic pomiędzy obszarami światła i cienia zapominając nieco o faktycznym kształcie przedmiotów. Przedmioty mają być rozpatrywane z jednej strony jako ekrany wychwytujące światło z drugiej zaś jako zasłony, kulisy powodujące powstawanie wielorakich sylwetek cienia. Światło i cień na przedmiotach ciemnych mają być rozpatrywane tak samo jak na przedmiotach jasnych, tzn. światło na czerni w tworzonej pracy ma być wyrażone bielą. To, co pojawia się w przestrzeni ma być rzutowane na płaszczyznę i pokazane za pomocą plam białych i czarnych oraz linii białych i czarnych przy użyciu tylko czarnej farby, która ma wyrażać cień. Natomiast światło powstaje z bieli kartki, na której aranżowana jest kompozycja. Odpowiednio operując kształtami światła i cienia student ma zbudować kompozycję na papierze stosując ogólne zasady budowania kompozycji płaskiej. Student powinien zaproponować jedną z następujących kompozycji: kompozycja statyczna lub dynamiczna, centralna lub asymetryczna, otwarta lub zamknięta z dominantą lub kompozycję zunifikowaną, jednorodną, zrównoważoną. Te zasady są omawiane grupowo oraz indywidualnie w szeregu korekt i rozmów ze studentem.

Katedra Sztuk Wizualnych Semestr: I - studia magisterskie; Kompozycja 2

Autorska tematyka zajęć: Kompozycje zbudowane z form abstrakcyjnych: płaskich, reliefowych i przestrzennych. Wpływ koloru na formy wyrażone kontrastem czerni i bieli lub strukturą.

Punktem wyjścia do zadań z kompozycji jest czarny kwadrat o wymiarach 47 x 47 cm znajdujący się w polu bieli o powierzchni 7000 cm². Powierzchnia bieli wynika z wielkości arkusza papieru B1 o wymiarach 100 x 70 cm. Powierzchnia czerni nie musi być kwadratem, może równie dobrze być kołem, wielokątem, prostokątem. Generalnie chodzi o określoną porcję bieli i czerni, która ma być użyta do działań plastycznych. Forma „czarnego kwadratu” została użyta celowo by wskazać na obraz Kazimierza Malewicza pt. „Czarny kwadrat na białym tle”, który jest ikoną sztuki abstrakcyjnej. Swoją odmianę abstrakcji Malewicz nazwał suprematyzmem. Termin oznacza wyniesienie czystego odczucia formy i koloru ponad przedmiot. Odczucie plastyczne ma być oderwane od jakichkolwiek znaczeń.

Reasumując, w tym kontekście ideą proponowanych zadań jest wskazanie na siłę wyobraźni twórczej. Student ma podane tylko dwie powierzchnie przeciwstawione sobie poprzez kontrast bieli czerni. Dzieląc ręcznie powierzchnię czerni na dowolną ilość elementów lub formując ją za pomocą technik komputerowych ma zbudować kompozycję, która będzie zintegrowana z powierzchnią bieli. Kompozycja ma być osobistą wypowiedzią plastyczną autora. W procesie pracy powierzchnia czerni niezależnie od jej uformowania ma być zachowana, natomiast biel może być zredukowana maksymalnie do powierzchni 4900 cm². Efektem działań początkowych jest czarno biała grafika, która następnie w kolejnych zadaniach ma być przetransponowana najpierw na kompozycję z użyciem struktur a następnie na jej podstawie ma powstać kompozycja kolorystyczna. Ostatnią pracą z cyklu zadań jest praca przestrzenna, wynikająca z analizy wcześniejszych działań plastycznych. Każda faza pracy wymaga od studenta kreatywności, gdyż w każdym kolejnym zadaniu zawarte jest nowe plastyczne wyzwanie. Pierwsze zadanie ma uświadomić jak można stworzyć coś z niczego. Drugie zadanie ma wykazać jak wytworzone płaskie formy można przetransponować na różne materiały. W trzecim badane jest jak forma może się zmieniać pod wpływem koloru. W ostatnim zaś analizowana jest istota poszukiwań, tak by powstała syntetyczny obiekt przestrzenny, może to być model rzeźby, baryły architektonicznej stojącej, wiszącej na ścianie lub unoszącej się w powietrzu bez związku z jakimkolwiek podłożem.

Notka biograficzna

Dziedzina: Sztuki plastyczne; Dyscyplina artystyczna: Malarstwo; Obszar działań artystycznych: Realizmu i abstrakcja w dziele sztuki. Współzależność malarstwa i fotografii. Wpływ masmediów na percepcję i świadomość wzrokową. Malarstwo monumentalne w przestrzeni publicznej.

Urodzony w Przasnyszu w 1962 roku. W latach 1982-1987 studiował na Wydziale Malarstwa i Grafiki w PWSSP w Gdańsku. Dyplom uzyskał w pracowni K. Ostrowskiego. Od 1989 roku pracuje w Katedrze Sztuk Wizualnych na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem i fotografią a od 1994 roku malarstwem monumentalnym w przestrzeni publicznej. Realizuje obiekty przestrzenne i rzeźby. Wystawia od 1986 roku od udziału w przełomowej wystawie pt. Ekspresja lat 80-tych w ówczesnej galerii BWA w Sopocie. W 1992 roku rozpoczął komponowanie symetrycznych obrazów składających z realistycznych i abstrakcyjnych powierzchni. Połowę obrazu stanowią zawsze układy trójkątów.  Jego obrazy znajdują się kolekcjach prywatnych i publicznych w kraju i za granicą.

Współpraca z galeriami i instytucjami sztuki: Gdańska Galeria Miejska, Gdańsk; Galeria Łaźnia, Gdańsk; Instytut Sztuki Wyspa, Gdańsk; Gdańska Szkoła Muralu, Gdańsk; Galeria Milano, Warszawa; Galeria Promocyjna, Warszawa; Galeria Otwarta Pracownia, Kraków; Galeria Giza, Kraków. W latach 1995 - 2005 współtworzył i prowadził Galerii Koło w Gdańsku.