Studentka PG tworzy interaktywny model edukacyjny | Politechnika Gdańska

Skąd wziął się pomysł na projekt „Cykl na żywo” i dlaczego zdecydowałaś się zająć właśnie edukacją dotyczącą cyklu miesiączkowego?

Chciałam połączyć umiejętności, które zdobyłam na studiach - projektowanie w CAD-zie z moim zainteresowaniami związanymi z feminizmem i zdrowiem kobiet. Zdecydowałam się na temat cyklu miesiączkowego, ponieważ na rynku nie ma dostępnych narzędzi dydaktycznych dotyczących żeńskiej fizjologii, a zdrowie ginekologiczne ciągle jest w naszym kraju tematem tabu, które tym projektem też chcę przełamywać.

Jak oceniasz poziom wiedzy młodzieży na temat fizjologii cyklu miesiączkowego, endometriozy i zespołu policystycznych jajników?

W trakcie projektu „Uczelnie Przyszłości” brałam udział w mentoringu biznesowym, w ramach którego przeprowadziłam ankiety na uczennicach szkół ponadpodstawowych. Zadałam w nich kilka bardzo podstawowych pytań, np. o średnią długość cyklu miesiączkowego albo o owulację, na które myślę, że każda kobieta powinna móc odpowiedzieć. Niestety niewiele dziewczyn odpowiedziało poprawnie na wszystkie pytania. Endometrioza i zespół policystycznych jajników za sprawą social mediów stają się coraz bardziej rozpoznawalnymi chorobami - i bardzo dobrze, ponieważ na endometriozę choruje nawet 10% kobiet, a jej diagnoza trwa średnio 9 lat.

W jaki sposób interaktywny model może pomóc uczniom lepiej zrozumieć procesy, które trudno przedstawić za pomocą tradycyjnego podręcznika lub ilustracji?

Model jest przede wszystkim trójwymiarowy, co ułatwia rozpoznanie narządów i zapamiętanie budowy. Oprócz tego są trzy przyciski, które włączają różne tryby cyklu miesiączkowego - prawidłowy, bezowulacyjny np. przy PCOS i przedmenopauzalny, które angażują trochę inny zmysły niż schemat i w dynamiczny sposób pokazują fizjologię, którą ciężko pokazać na samym obrazku.

Które procesy zachodzące podczas cyklu miesiączkowego będzie można zobaczyć lub samodzielnie uruchomić na modelu?

Można zobaczyć dojrzewanie komórek jajowych, owulację, ciałko żółte i miesiączkę. Ściana macicy jest ruchoma, co pokazuje jej pogrubianie się w trakcie cyklu.

Czy przy opracowywaniu modelu i materiałów edukacyjnych będziesz współpracować z lekarzami, nauczycielami lub innymi specjalistami?

Tak, już przy opracowywaniu dotychczasowego modelu przeprowadziłam konsultacje z lekarzem, w ramach projektu współpracowałam też z mentorem naukowym i miałam też kurs na uczelni z tego zakresu. W przyszłości zależy mi na rozszerzeniu zespołu o osoby z branży ginekologicznej. Można powiedzieć, że zaczęłam też już współpracę z nauczycielami, którzy zgłaszają brak narzędzi dydaktycznych związanych z układem rozrodczym i pewne trudności w nauczaniu tego tematu, które mam nadzieję w przyszłości rozwiązać. Chciałabym przeprowadzić testy mojego projektu w szkołach, aby jak najlepiej dostosować go do potrzeb edukacyjnych. 

Czy stanowisko znajdzie zastosowanie również poza szkołami, na przykład w gabinetach ginekologicznych, podczas warsztatów lub kampanii profilaktycznych?

Mam nadzieję, że uda mi się rozszerzyć działalność o gabinety ginekologiczne, ponieważ myślę, że model mógłby ułatwić lepsze wytłumaczenie pacjentce jej przypadku, tym samym zwiększając efektywność wizyty lekarskiej. Co do warsztatów, to już jestem w kontakcie z kilkoma lokalnymi organizacjami, które chętnie wezmą udział w warsztatach. Liczę, że w ten sposób też uda mi się budować świadomość dotyczącą zdrowia ginekologicznego.

Jakie były największe wyzwania związane z realizacją projektu?

Bardzo napięty grafik był dużym wyzwaniem, ponieważ w ramach „Uczelni Przyszłości” miałam mentoring biznesowy i naukowy, z którego chciałam wynieść jak najwięcej, jednocześnie samodzielna praca nad projektem i studia.

Jaką zmianę chciałabyś osiągnąć dzięki projektowi „Cykl na żywo” ?

Chciałabym, żeby dziewczyny były bardziej świadome swojego ciała i nie postrzegały go jako coś wstydliwego i niezrozumiałego, ale ciekawego i swojego. Ważne jest też dla mnie, żeby wiedzieć, jak funkcjonuje organizm i dzięki temu być w stanie rozpoznać niepokojące objawy.

Więcej o projekcie

„Cykl na żywo” jest realizowany w ramach ogólnopolskiego projektu „Uczelnie Przyszłości”. Działania projektu na Politechnice Gdańskiej koordynuje Biuro Młodych Naukowców, a jego kierownikiem na PG jest dr hab. inż. Mariusz Kaczmarek, prof. uczelni, prorektor ds. kształcenia. Instytucją koordynującą projekt jest Narodowe Centrum Badań i Rozwoju.