AI coraz mocniej zmienia sposób, w jaki uczymy się programowania, rozwiązujemy problemy i tworzymy oprogramowanie. Dla doświadczonych inżynierów może być świetnym narzędziem przyspieszającym pracę. Z drugiej jednak strony, dla osób, które dopiero zaczynają się uczyć, może stać się sposobem na nieświadome sabotowanie własnego rozwoju.
W prezentacji chciałbym spojrzeć na ten temat z perspektywy absolwenta studiów inżynierskich, obecnie studenta informatyki na studiach magisterskich oraz osoby stawiającej pierwsze kroki w branży IT.
Prezentacja będzie próbą połączenia badań naukowych, głosów praktyków oraz własnych obserwacji, aby przedstawić między innymi: różnicę między używaniem AI jako mentora a delegowaniem myślenia, ryzyko iluzji kompetencji oraz pytanie, jak zmienia się nauczanie informatyki w czasach, gdy samo „uzyskanie działającego kodu” przestaje być wystarczającym dowodem zrozumienia problemu. Chciałbym również zostawić kilka otwartych pytań dotyczących programu nauczania na studiach informatycznych i tego, jak można przygotowywać studentów do świadomego korzystania z AI bez utraty fundamentów.
Czy koła naukowe to tylko dodatkowy wpis w CV, czy realna trampolina do rozwoju kompetencji? Podczas tego spotkania zajrzymy „za kulisy” funkcjonowania kół naukowych z perspektywy studentów, kadry akademickiej oraz administracji uczelni. Podczas spotkania dowiesz się:
Zapraszamy na spotkanie poświęcone temu, jak pasję i aktywność studencką przekuć w dobrze działający system rozwoju akademickiego.
Niezwykle inspirująca opowieść o dwóch innowacjach dydaktycznych zaprojektowanych i wdrożonych w Katedrze Mechaniki Budowli Politechniki Gdańskiej w celu wsparcia studentek i studentów w uczeniu się przedmiotu mechanika (na kierunku budownictwo i kierunkach pokrewnych). Dr inż. Katarzyna Szepietowska pokaże, na jakie potrzeby odpowiadają innowacje, co powstało i jaki jest odbiór osób uczących się. Podczas spotkania zobaczymy działanie interaktywną aplikację webową „W poszukiwaniu równowagi” (Katarzyna Szepietowska i Agnieszka Tomaszewska) i grę komputerową „Masz Wpływ” (Katarzyna Szepietowska, Jan Radtke i Izabela Lubowiecka).
Niezwykle inspirująca opowieść o dwóch innowacjach dydaktycznych zaprojektowanych i wdrożonych w Katedrze Mechaniki Budowli Politechniki Gdańskiej w celu wsparcia studentek i studentów w uczeniu się przedmiotu mechanika (na kierunku budownictwo i kierunkach pokrewnych). Dr inż. Katarzyna Szepietowska pokaże, na jakie potrzeby odpowiadają innowacje, co powstało i jaki jest odbiór osób uczących się. Podczas spotkania zobaczymy działanie interaktywną aplikację webową „W poszukiwaniu równowagi” (Katarzyna Szepietowska i Agnieszka Tomaszewska) i grę komputerową „Masz Wpływ” (Katarzyna Szepietowska, Jan Radtke i Izabela Lubowiecka).
Uniwersytet to organizacja długiego trwania i silnego zakorzenienia. Korzenie polskich uczelni są głęboko humboldtowskie, jednak zmiany w otoczeniu wymuszają zmiany w uniwersytecie. Zmiany dotykające DNA uczelni.
W trakcie spotkania przyjrzymy się, w jaki sposób rolę uniwersytetu postrzegają współcześni myśliciele. Pokażę specyfikę uniwersytetu, przestrzegając, że nie może być ona argumentem do tego, aby tempo życia uczelni było takie, jak przed wieloma laty. Spróbuję pokazać dylematy kształcenia, pytając nie tylko o to jak kształcić, ale również po co?
I wreszcie postaram się wyjaśnić, jak rozumiem określenie ‘uniwersytet bez strachu’, parafrazując słowa Amy Edmondson. Wykażę, że zapewnienia bezpieczeństwa psychologicznego nie zapewni wsparcie psychologiczne w uczelni, bo to tylko jeden z wielu aspektów tego zagadnienia. Wyjaśnię, czym jest, a czym nie jest bezpieczeństwo psychologiczne. Postaram się wykazać, że silna pozytywna korelacja pomiędzy bezpieczeństwem psychologicznym i efektywnością we wszystkich rodzajach aktywności, stwierdzona w wieloletnich badaniach biznesu, również ma rację bytu we współczesnych uczelniach.
Na koniec poproszę osoby uczestniczące w spotkaniu o pochylenie się nad kilkoma pytaniami dotyczącymi poziomu bezpieczeństwa psychologicznego w reprezentowanej Uczelni lub wybranej jednostki.
Zapraszamy serdecznie do namysłu nad zmianą w uniwersytecie!
Zapraszamy na kolejne ogromnie inspirujące spotkanie z laureatem programu eduSHARE, który podzieli się swoją filozofią uczenia, pokaże, jak pracuje ze studentami, co sprawia, że jest jednym z bardzo docenianych wykładowców na Politechnice Gdańskiej.
O projektowaniu zajęć w duchu refleksji, empatii, współpracy i sensu.
„Edukacja powinna być miejscem rozwoju osobistego, a nie tylko zaliczania przedmiotu”.
O czym mówił Marcin:
I kilka cytatów z webinarium:
„Każde zajęcia zaczynam od tego, że mówię trochę o sobie, żeby studenci zobaczyli, kim jestem. Nie tylko człowiekiem od przedmiotu X, ale kimś, kto też szukał sensu, kto też się gubił.”
„Chcę, żeby studenci usłyszeli ode mnie: to jest OK, że dziś nie wiesz, kim chcesz być. To jest OK, że dziś chcesz być tu, a jutro tam. Akceptacja usuwa napięcie.”
„Stworzyłem dla studentów anonimowy czat, gdzie mogą napisać o tym, co trudne. Nie muszą się podpisywać. To przestrzeń, żeby napięcie mogło zejść.”
„Kiedyś myślałem, że wykładowca musi wiedzieć wszystko. Dziś wiem, że nie musi. Musi chcieć rozumieć człowieka.”
Zapraszamy do udziału w rozmowie o nowych możliwościach, starych zagrożeniach i implikacjach dydaktycznych generatywnej sztucznej inteligencji. Rozmawiają entuzjasta, sceptyk i ekspertka metodyki nauczania.
O czym rozmawialiśmy: