Studentka PG tworzy interaktywny model edukacyjny dotyczący cyklu miesiączkowego

Projekt powstał w ramach ogólnopolskiego programu „Uczelnie Przyszłości”. Jego celem jest opracowanie nowoczesnego narzędzia dydaktycznego, które w przystępny i angażujący sposób pozwoli przedstawić procesy zachodzące w organizmie kobiety podczas cyklu miesiączkowego.

Pomysł na „Cykl na żywo” był efektem połączenia kompetencji zdobywanych przez Justynę Matulewicz podczas studiów z jej zainteresowaniami dotyczącymi zdrowia kobiet i edukacji.

– Chciałam połączyć umiejętności, które zdobyłam na studiach, przede wszystkim projektowanie w programach CAD, z zainteresowaniami związanymi z feminizmem i zdrowiem kobiet. Zdecydowałam się na temat cyklu miesiączkowego, ponieważ na rynku brakuje narzędzi dydaktycznych dotyczących żeńskiej fizjologii, a zdrowie ginekologiczne nadal jest w naszym kraju tematem tabu – mówi Justyna Matulewicz.

Fizjologia pokazana w trzech wymiarach

Model jest trójwymiarowy, co ułatwia rozpoznawanie poszczególnych narządów i zapamiętywanie ich budowy. Został wyposażony w trzy przyciski uruchamiające różne warianty cyklu miesiączkowego: cykl prawidłowy, bezowulacyjny, występujący m.in. w przypadku zespołu policystycznych jajników, oraz cykl przedmenopauzalny.

Użytkownicy modelu mogą obserwować m.in. dojrzewanie komórek jajowych, owulację, powstawanie ciałka żółtego oraz miesiączkę. Ruchoma ściana macicy pokazuje również proces pogrubiania się błony śluzowej podczas kolejnych etapów cyklu.

Dzięki takiemu rozwiązaniu zjawiska, które w podręcznikach przedstawiane są zazwyczaj w postaci płaskich ilustracji i schematów, można zobaczyć w sposób dynamiczny i przestrzenny.

Odpowiedź na potrzeby uczniów i nauczycieli

Podczas mentoringu biznesowego realizowanego w ramach projektu „Uczelnie Przyszłości” studentka przeprowadziła ankiety wśród uczennic szkół ponadpodstawowych. Pytania dotyczyły m.in. średniej długości cyklu miesiączkowego oraz owulacji. Wyniki pokazały, że wiele młodych kobiet ma trudności z udzieleniem poprawnych odpowiedzi nawet na podstawowe pytania dotyczące funkcjonowania własnego organizmu.

Coraz większa jest natomiast świadomość dotycząca takich chorób jak endometrioza czy zespół policystycznych jajników. Przyczyniają się do tego m.in. media społecznościowe i kampanie edukacyjne. Nadal jednak potrzebne są rzetelne, przystępne materiały, które mogą być wykorzystywane podczas zajęć szkolnych.

Projekt został już skonsultowany z lekarzem. W czasie jego realizacji Justyna Matulewicz współpracowała również z mentorem naukowym i uczestniczyła w zajęciach akademickich dotyczących tej tematyki. W przyszłości chciałaby rozszerzyć zespół o specjalistów zajmujących się ginekologią.

Zainteresowanie modelem zgłaszają także nauczyciele, którzy zwracają uwagę na brak odpowiednich narzędzi dydaktycznych oraz trudności związane z nauczaniem o układzie rozrodczym. Kolejnym etapem projektu mają być testy prowadzone w szkołach, pozwalające dostosować model do rzeczywistych potrzeb uczniów i pedagogów.

Nie tylko do wykorzystania w szkołach

„Cykl na żywo” może znaleźć zastosowanie również poza edukacją szkolną. Autorka projektu widzi możliwość wykorzystania modelu w gabinetach ginekologicznych, podczas warsztatów edukacyjnych oraz w kampaniach profilaktycznych.

Model mógłby pomóc lekarzom w wyjaśnianiu pacjentkom procesów zachodzących w ich organizmie oraz omawianiu konkretnych problemów zdrowotnych. Studentka nawiązała już kontakt z lokalnymi organizacjami zainteresowanymi przeprowadzeniem warsztatów dotyczących zdrowia ginekologicznego.

Projekt „Uczelnie Przyszłości”

„Cykl na żywo” jest realizowany w ramach ogólnopolskiego projektu „Uczelnie Przyszłości”. Działania projektu na Politechnice Gdańskiej koordynuje Biuro Młodych Naukowców. Kierownikiem projektu na PG jest dr hab. inż. Mariusz Kaczmarek, prof. uczelni, prorektor ds. kształcenia.

Instytucją koordynującą projekt jest Narodowe Centrum Badań i Rozwoju.

Więcej informacji o projekcie „Uczelnie Przyszłości”