Jak „zszyć” miasto, okiełznać fale i rozwijać metody obliczeniowe mechaniki kwantowej? Małe granty dla naukowców PG
Trzech kolejnych naukowców z Politechniki Gdańskiej otrzymało dofinansowanie Narodowego Centrum Nauki na działania naukowe w ramach konkursu Miniatura 10 (edycja marzec i kwiecień 2026).
Trzech kolejnych naukowców z Politechniki Gdańskiej otrzymało dofinansowanie Narodowego Centrum Nauki na działania naukowe w ramach konkursu Miniatura 10 (edycja marzec i kwiecień 2026).
W ramach konkursu Miniatura 10 naukowcy, którzy uzyskali stopień doktora do 12 lat przed złożeniem wniosku i posiadają w swoim dorobku min. jedną pracę opublikowaną lub przyjętą do druku, mogli otrzymać finansowanie (od 5 do 50 tys. zł) na realizację działania naukowego w formie badań wstępnych, kwerendy lub wyjazdu o charakterze naukowym.
Rozwój zaawansowanej metody obliczeniowej mechaniki kwantowej
Dr inż. Michał Piłat, Instytut Fizyki i Informatyki Stosowanej, Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej, „Rozwój wielofunkcyjnej metody Diraca-Focka do wyznaczania parametrów zderzeń nieelastycznych elektron-atom”, kwota dofinansowania: 28 8551 zł
W ramach wyjazdu badawczego naukowiec będzie rozwijać wielokonfoguracyjną metodę Diraca-Focka, będącą jedną z najbardziej zaawansowanych metod obliczeniowych mechaniki kwantowej do wyznaczania parametrów zdarzeń nieelastycznych elektron-atom.
Zielone miejsce spotkań zamiast wiaduktu
Dr inż. arch. szt. Piotr Smolnicki, Katedra Urbanistyki Zaawansowanej, Wydział Architektury, kwerenda „Miejska chirurgia: diagnoza i ocena możliwości zszywania rozprutej tkanki miejskiej poprzez analizę szans i ograniczeń wdrażania promiejskich działań naprawczych łagodzących skutki wieloskalowej infrastruktury transportowej w śródmieściach”, kwota dofinansowania: 49 992 zł
„Miejska chirurgia” pokazuje, jak współczesne miasta mogą odzyskać przestrzeń utraconą na rzecz wielkoskalowej infrastruktury transportowej. Przez dziesięciolecia estakady, trasy i wiadukty budowano kosztem historycznych ulic, lokalnych społeczności i miejskiej ciągłości – często „rozdzierając tkankę miejską”. Dziś wiele z tych konstrukcji osiąga „śmierć techniczną”, a samorządy stają przed pytaniem, co dalej: remontować, burzyć, tunelować czy tworzyć nowe przestrzenie publiczne. Projekt bada globalne przykłady takich decyzji – od Chorzowa, Warszawy i Szczecina po Bristol, Bratysławę, Brukselę, Odense i Seattle – aby odkryć obiektywne szanse i ograniczenia stojące za transformacją infrastruktury. Celem jest opracowanie autorskiej metody oceny, która pomoże miastom zszyć rozprute śródmieścia, przywrócić życie przestrzeniom zdegradowanym przez ruch samochodowy i połączyć na nowo rozdzielone dzielnice. To badanie dla wszystkich, którzy wierzą, że nawet najbardziej problematyczne fragmenty miasta mogą stać się przyszłymi miejscami spotkań, zieleni i miejskiej energii.
Pomiary w warunkach rzeczywistych
Dr inż. Marcin Drzewiecki, Katedra Automatyki Napędu Elektrycznego i Konwersji Energii, Wydział Elektrotechniki i Automatyki, „Modelowanie widmowej gęstości energii falowania w obszarach przybrzeżnych z uwzględnieniem dynamiki fal tsunami oraz odbić fal”, kwota dofinansowania: 49 931 zł.
Naukowiec odbędzie wyjazd badawczy na Politechnikę w Bari we Włoszech. Jego działanie naukowe przewiduje realizację badań i zdobycie nowej wiedzy o zjawiskach związanych z falowaniem morza i ich wpływem na widmową gęstość energii falowania w obszarach przybrzeżnych. Do badanych zjawisk będą zaliczać się: meteotsunami – długie fale grawitacyjne, które są łatwiejszym do rejestracji i analizy naturalnym analogiem tsunami – oraz odbicia fal wodnych od wybrzeża, które wpływają na widmową gęstość energii falowania. Celem naukowym projektu jest poznanie związków pomiędzy tymi zjawiskami a propagacją fal i widmową gęstością energii falowania. Unikatowe warunki przybrzeżne wybranego regionu umożliwiają obserwację i rejestrację badanych zjawisk, co czyni go odpowiednim środowiskiem do pomiarów w warunkach rzeczywistych. Wyniki badań posłużą do opracowania nowego modelu widmowej gęstości energii falowania, który ma przyczynić się do rozwoju metod oceny zagrożeń w obszarach przybrzeżnych oraz technologii pozyskiwania wolnej energii fal morskich i jej konwersji na użyteczną postać elektryczną.