Śladami Titanica
Rejs z załogą z PG rozpoczął się w Greenock nieopodal Glasgow. Załoga wyruszyła w trasę do Belfastu w Irlandiii Północnej. Droga wiodła przez Kanał Północny – cieśninę łączącą Morze Irlandzkie z Oceanem Atlantyckim. Na miejscu, w Belfaście, studenci i wykładowcy odwiedzili muzeum Titanica znajdujące się na terenie stoczni Harland & Wolff, gdzie powstały słynne statki White Star Line: Olympic, Titanic i Britannic. Sam budynek muzeum również nawiązuje kształtem do tych jednostek, zaś interaktywne wystawy pokazują proces ich budowy – od kadłuba, przez maszyny parowe, po luksusowe kabiny.
Następnie załoga podjęła kurs na szkocką wyspę Staffa znaną przede wszystkim z bazaltowych kolumn w jaskini Fingal’s Cave. Finalnie żeglarze z PG udali się na inną wyspę położoną na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Szkocji – wyspę Skye. Następnie załoga Gedanii udała się do Oban oraz na niemal bezludną wystpę Kerrera.
Loch Ness i górski przystanek
Kolejnego dnia żaglowiec ruszył do śluzy Corpach, będącej wejściem do Kanału Kaledońskiego. Kanał z zestawem śluz to kaskada zwana Schodami Neptuna. To unikalna konstrukcja hydrotechniczna zbudowana w latach 1803-1822 przez Thomasa Telforda. Podczas rejsu Gedania pokonała łącznie 9 śluz, na wysokość około 20 m. Podczas przerwy w śluzowaniach, studenci z PG zdobyli najwyższą górę Wielkiej Brytanii – Ben Nevis, wznoszący się na wysokość 1345 m n.p.m. Na szczycie zatknięto flagę PG i zrobiono pamiątkowe zdjęcie. Dla załogi dzień zakończył się w porcie Fort Augustus, położonym na południowo-zachodnim krańcu jeziora Loch Ness.
Pokonanie stosunkowo wąskiego jeziora na żaglach stanowiło dla załogi prawdziwe wyzwanie. Finalnie udało się jednak dotrzeć do zamku Urquhast, gdzie Gedania rzuciła kotwicę. Zamek pełnił strategiczną funkcję i był wielokrotnie atakowany i niszczony, szczególnie podczas konfliktów między szkockimi klanami.