Data dodania: 2026-01-23
Zmarł prof. Andrzej Januszajtis, znawca dziejów Gdańska i jego Honorowy Obywatel
Profesor Andrzej Januszajtis był postacią szczególnie zasłużoną zarówno dla Gdańska, jak i dla naszej uczelni. Z Politechniką Gdańską związał całe swoje życie zawodowe – jako absolwent Wydziału Mechanicznego, pracownik naukowy, współzałożyciel i pierwszy dziekan Wydziału Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej, a także autor jednego z najbardziej cenionych akademickich podręczników – trzytomowej „Fizyki dla politechniki”, przez lata podstawy kształcenia studentów kierunków technicznych.
Całe życie związany z Politechniką Gdańską
Na Politechnice Gdańskiej rozpoczął studia w 1948 roku. Po uzyskaniu tytułów inżyniera i magistra inżyniera związał się zawodowo z II Katedrą Fizyki PG, gdzie – pod kierunkiem prof. Ignacego Adamczewskiego – prowadził badania z zakresu detekcji i dozymetrii promieniowania jonizującego. W 1964 roku uzyskał stopień doktora, a od 1969 roku pracował na stanowisku docenta.
W latach 1981–1983 był dyrektorem Międzywydziałowego Instytutu Fizyki, a następnie współtworzył i kierował nowo powołanym Wydziałem Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej, pełniąc funkcję jego pierwszego dziekana. Do emerytury pracował w Katedrze Fizyki Molekularnej PG. Był także wykładowcą ogólnopolskiej Politechniki Telewizyjnej oraz profesorem wizytującym Uniwersytetu w Lund w Szwecji.
Uczony, humanista i strażnik dziedzictwa Gdańska
Równolegle z działalnością akademicką Profesor Januszajtis z pasją badał historię Gdańska, jego architekturę, zegary, dzwony i karyliony. Był autorem i współautorem kilkudziesięciu książek i publikacji poświęconych miastu, w tym fundamentalnych opracowań dotyczących gdańskiej nauki, techniki i zabytków.
Dzięki jego zaangażowaniu do Gdańska powróciło wiele bezcennych dzieł sztuki i zabytków, m.in. skrzydło ołtarza Ferberów z kościoła Mariackiego czy woluminy dawnego księgozbioru Towarzystwa Przyrodniczego – dziś w kolekcji Biblioteki Głównej Politechniki Gdańskiej. Profesor kierował również odbudową zegara astronomicznego w Bazylice Mariackiej oraz zabiegał o przywrócenie karylionu w kościele św. Katarzyny.
Służba publiczna i wyróżnienia
W 1990 roku został przewodniczącym pierwszej Rady Miasta Gdańska III RP. Był prezesem i członkiem wielu organizacji społecznych i kulturalnych, m.in. Stowarzyszenia „Nasz Gdańsk” oraz Towarzystwa „Horologium”.
Za swoje zasługi został uhonorowany licznymi odznaczeniami, w tym Krzyżem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec, Krzyżem Oficerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem 100-lecia Odzyskania Niepodległości. W 2002 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Gdańska – najwyższe miejskie wyróżnienie.
Informacje o szczegółach uroczystości pogrzebowych zostaną podane w późniejszym terminie.
