Najlepsze studenckie zespołowe projekty badawcze docenione. Inauguracja studiów II stopnia

Inauguracja studiów II stopnia na WETI. Fot. Krzysztof Krzempek / Politechnika Gdańska

System 3D do wyznaczania objętości tkanki potrzebnej do rekonstrukcji piersi; analiza sygnałów słuchowej odpowiedzi pnia mózgu z wykorzystaniem metod uczenia maszynowego, służąca obiektywnej ocenie słuchu; podejście wokselowe do trójwymiarowej rekonstrukcji naczyń wieńcowych; koncepcja łodzi z zasilaniem fotowoltaicznym; monitoring farm wiatrowych na podstawie danych SCADA; projekt firmy wytwarzającej fermentowane napoje z wytłoków owocowych i warzywnych; numeryczna analiza wędrówki chaotycznej… To tylko niektóre z najlepszych projektów zespołowych zrealizowanych przez studentów Politechniki Gdańskiej. Ich prezentacje odbyły się podczas inauguracji studiów II stopnia na poszczególnych wydziałach.

Czym jest „Zespołowy Projekt Badawczy”? To przedmiot, w ramach którego studenci opracowują zaawansowane technologicznie rozwiązania odpowiadające na realne wyzwania współczesnej nauki, gospodarki i społeczeństwa. W tej edycji powstało aż 250 projektów, spośród których kilkanaście zostało wyróżnionych jako najbardziej innowacyjne. Autorzy najlepszych prac otrzymali nagrody dziekanów.

Centralnym punktem wydarzenia była uroczystość na Wydziale Elektroniki Telekomunikacji i Informatyki, która transmitowana była na wszystkie wydziały PG.

– Studia magisterskie to moment, w którym teoria spotyka się z praktyką w bardziej zaawansowanym, często interdyscyplinarnym wymiarze. Zachęcam państwa, aby ten czas wykorzystać nie tylko do zdobywania ocen i zaliczeń, lecz przede wszystkim do budowania kompetencji analitycznych, krytycznego myślenia oraz odwagi zadawania pytań i poszukiwania niestandardowych rozwiązań – zwrócił się do studentów prof. Jacek Stefański, dziekan WETI.

– Szczególną wartością naszych studiów jest ścisła współpraca z przemysłem i realizacja projektów badawczych, które odpowiadają na realne potrzeby otoczenia społeczno-gospodarczego. Dlatego z satysfakcją ogłaszam rozpoczęcie kolejnej edycji zespołowego projektu badawczego, gdy stał się już trwałym elementem programu studiów magisterskich na naszym wydziale, jak i na całej uczelni. Projekt ten jest czymś więcej niż tylko przedmiotem w planie zajęć. To przestrzeń, w której uczą państwo pracy zespołowej, zarządzania czasem i zasobami, komunikacji technicznej oraz odpowiedzialności za wspólny rezultat – podkreślił dziekan.

Z kolei prof. Krzysztof Wilde, rektor PG zaznaczył, że uczelnia stara się uczynić studia II stopnia jak najbardziej atrakcyjnymi, by były one interakcją z młodym, inteligentnym człowiekiem. Zwracając się do kadry, zachęcił do aktywnego współtworzenia programu: Włączcie się, nie bójcie się krytykować, nie bójcie się chwalić, a przede wszystkim mówcie, jak można uczynić te studia bardziej ciekawymi – dla was w przyszłości, dla naszego kraju, dla Europy.

– Bardzo się cieszę, że jesteście na studiach magisterskich, że wybraliście ambitną wersję kształcenia na poziomie, który kwalifikuje was potem do wyzwań i bycia liderami w większości aktywności, jakie będziecie w życiu podejmować (…) Uważam, że pójście na studia magisterskie tu i teraz, to jest dobra decyzja. Muszę wspomnieć, ze jesteście na bardzo dobrej uczelni, w większości rankingów jesteśmy na podium, w gronie liderów takich jak: AGH i Politechnika Warszawska. Dyplom PG otwiera wiele miejsc do pracy, także w całej Europie – powiedział rektor.

Prof. Mariusz Kaczmarek, prorektor ds. kształcenia szeroko przedstawił możliwości rozwoju na studiach II stopnia. Mówił m.in. o indywidualnym planie studiów, Indywidualnych Studiach Badawczych, możliwościach językowych, współpracy z firmami czy też o wyjazdach zagranicznych w ramach sojuszu Enhace i programu Erasmus +. Z kolei dr hab. Paweł Czarnul, prodziekan ds. współpracy i promocji WETI omówił ideę Zespołowego Projektu Badawczego. Nad spotkaniem, a w szczególności nad prezentacjami laureatów czuwał prof. PG Krzysztof Nowicki z WETI, pełnomocnik Rektora ds. Zespołowych projektów badawczych.

Nagrody Dziekanów za najlepsze zespołowe projekty badawcze

Wydział Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki

Projekt ma charakter interdyscyplinarny i dotyczy inżynierii biomedycznej, uczenia maszynowego, modelowania i grafiki komputerowej oraz technologii chmurowych. Realizowany był w ramach projektu NCBR pn. Chmurowa platforma (CAISE) do wytwarzania uniwersalnych usług inteligentnych dla różnych obszarów zastosowań, finansowanego ze środków KPO. Dominik Lau był kierownikiem 3-osobowego podzespołu odpowiedzialnego za realizację usługi chmurowej do realizacji przedmiotowej rekonstrukcji. Projekt łączy dwa podejścia (klasyczna metoda Visual-Hull i nowatorski model dyfuzyjny) i poddaje je rzetelnym badaniom ilościowym (analiza wpływu liczby zdjęć, kątów, parametrów dyfuzji). Wykorzystanie mechanizmu dyfuzji (CFG) do trójwymiarowej rekonstrukcji naczyń wieńcowych nie było dotąd opisane w literaturze. Połączenie klasycznej projekcji wstecznej z modelem dyfuzyjnym stanowi przełom w dziedzinie widzenia komputerowego w kardiologii. Implementacja Visual-Hull oraz back-projection została zoptymalizowana pod kątem dużych zestawów danych (GPU-accelerated). Przyjęta metoda badawcza zakłada podział na dwie fazy - symulacji komputerowej oraz walidacji na zestawie klinicznym. Opracowane podejście ma wysoki potencjał kliniczny. Może posłużyć jako baza do wyliczania wskaźnika SYNTAX - dostarczając szybszą i bardziej obiektywną diagnostyką choroby wieńcowej (odpowiedzialnej za > 32 % zgonów w Europie). Projekt opiera się na współpracy z GUMED i UCK, co zwiększa szanse na szybkie wdrożenie. Prototyp aplikacji webowej umożliwia lekarzowi interaktywną ocenę wyników (bardzo dobry UI i wysoki stopień UX), choć wymaga dalszej walidacji pod kątem bezpieczeństwa danych medycznych (HIPAA/RODO). Projekt stanowi doskonałe połączenie teorii i praktyki - od klasycznej rekonstrukcji geometrycznej po nowoczesne modele generatywne. Osiągnięto state-of-the-art. a wyniki jakościowe i ilościowe wskazują, że przygotowana aplikacja ma szansę wkroczyć na ścieżkę translacji klinicznej.

Projekt dotyczy automatyzacji oceny obiektywnych badań słuchu (ABR). Naukowe wyniki projektu wpisują się w wieloletnią współpracę katedry z Instytutem Fizjologii i Patologii. Autor przeprowadził niezwykle pracochłonną, systematyczną analizę porównawczą 106 wariantów falkowych tansformaty falkowej z 7 rodzin (m.in. Haar, Daubechies, Symlets, Coiflets) oraz 6 wariantów okien obszaru zainteresowania (ROI). Łącznie przetestowano aż 636 różnych konfiguracji algorytmu, co pozwoliło na precyzyjne określenie wpływu doboru falki na stabilność i dokładność wyników. Projekt opierał się na analizie aż 13 710 badań udostępnionych przez Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu. Samodzielne przygotowanie potoku przetwarzania (pipeline) dla tak dużej bazy danych (ponad 50 000 przebiegów dla różnych poziomów natężenia bodźca) świadczy o niezwykłej biegłości technicznej i doskonałej organizacji pracy kandydata. Kandydat wykazał się wiedzą z zakresu cyfrowego przetwarzania sygnałów i uczenia maszynowego, implementując autorski proces klasyfikacji obejmujący: Opracowane przez studenta najlepsze konfiguracje osiągnęły dokładność na poziomie 89,94% w estymacji progu słyszenia (z tolerancją ±10 dB HL), co jest znakomitym wynikiem na polu klasyfikacji sygnałów biologicznych pochodzących z mózgu. Wynik ten jest zbliżony do skuteczności doświadczonych audiologów, co wskazuje na realny potencjał aplikacyjny metody w automatycznym wspieraniu diagnostyki przesiewowej noworodków i pacjentów z niepełnosprawnościami. Autor dokonał dogłębnej analizy stabilności wyników w zależności od kontekstu czasowo-amplitudowego, dostarczając cennych wytycznych dla przyszłych badań w tej dziedzinie. Praca stanowi solidny fundament dla dalszego rozwoju systemów automatycznego wspomagania decyzji klinicznych w audiologii.

Celem projektu jest przygotowanie prostego w obsłudze systemu umożliwiającego oszacowanie objętości tkanki niezbędnej do rekonstrukcji piersi z wykorzystaniem wolnych płatów tkankowych (free TRAM flap). Pobranie odpowiedniej ilości tkanki przez operatora jest kluczowe dla powodzenia operacji. Zbyt mała objętość nie pozwala bowiem na uformowanie piersi. Pobranie zbyt dużego wycinka może powodować martwicę i osłabia ścianę jamy brzusznej. Projekt realizowany jest na zlecenie Kliniki Chirurgii Plastycznej UCK w Gdańsku. W wyniku realizacji projektu powstał system bazujący na dwóch kamerach głębokości, które pozwalają na zarejestrowanie sylwetki pacjentki. Na podstawie zoptymalizowanych algorytmów z chmur punktów (z dwóch kamer) rekonstruowany jest obraz klatki piersiowej pacjentki. W kolejnym etapie przetwarzania, na podstawie obrysu piersi wyznaczana jest objętość zachowanej piersi w mililitrach. Wyznaczona objętość jest podstawą do rekonstrukcji drugiej piersi, która została usunięta podczas zabiegu mastektomii w leczeniu bądź zapobieganiu nowotworom piersi. Opracowany system jest wygodnym systemem szacowania potrzebnej objętości tkanki własnej pobieranej z okolic podbrzusza do rekonstrukcji (odtworzenia piersi pacjentki). W dotychczasowej praktyce klinicznej szacowanie potrzebnej objętości odbywało się za pomocą tzw. próby mokrej , w trakcie której pacjentka zanurzała zachowaną pierś w misce z wodą, a objętość wylana wody była objętością potrzebnej tkanki własnej. Jest to metoda wysoce niewygodna dla pacjentek i lekarzy. System optyczny 3D stanowi wygodną i czystą alternatywę. Interfejs użytkownika opracowanej aplikacji do rejestracji sylwetki ciała i szacowania potrzebnej objętości został zoptymalizowany pod kątem wygody i intuicyjności użytkowania przez personel medyczny. Procedury pomiarowe i obliczeniowe zostały zautomatyzowane w miarę możliwości tak procedura trwała jak najkrócej i była wygodna zarówno dla pacjentki jak i lekarza. System przeszedł pierwsze próby kliniczne w Klinice Chirurgii Plastycznej.

Projekt stanowi cenny przykład interdyscyplinarnego podejścia łączącego muzykologię, analizę sygnałów audio oraz sztuczną inteligencję i znacząco wykracza poza standardowe wymagania stawiane pracom studenckim. Zespół wykonał liczne i zaawansowane analizy obejmujące zarówno klasyczne metody analizy muzycznej, jak i nowoczesne podejścia oparte na sztucznej inteligencji oraz uczeniu maszynowym. W ramach projektu skonstruowano starannie dobrany zbiór danych obejmujący utwory Ludwiga van Beethovena z różnych okresów jego twórczości, odpowiadających etapom: pełnej sprawności słuchu, narastającej utraty słuchu oraz całkowitej głuchoty. Następnie przeprowadzono rozbudowaną analizę cech muzycznych, obejmującą aż 270 deskryptorów, jak również zastosowano zarówno metody analizy istotności cech (Random Forest, XGBoost, CatBoost) oraz modele głębokiego uczenia do klasyfikacji utworów według okresów twórczych. Uzyskane wyniki, w tym osiągnięcie ważonego współczynnika F1 na poziomie około 80%, potwierdzają istnienie mierzalnych różnic i ewolucyjnych zmian w muzyce Beethovena na przestrzeni analizowanych okresów jego życia. Szczególnie istotne okazały się cechy takie jak współczynniki Tonnetz, cechy chromatyczne (Chroma) oraz kontrast spektralny, co świadczy o trafnym doborze metod i głębokim zrozumieniu analizowanego problemu badawczego. Projekt stanowi cenny przykład interdyscyplinarnego podejścia łączącego muzykologię, analizę sygnałów audio oraz sztuczną inteligencję i znacząco wykracza poza standardowe wymagania stawiane pracom studenckim. Zespół wykonał liczne i zaawansowane analizy obejmujące zarówno klasyczne metody analizy muzycznej, jak i nowoczesne podejścia oparte na sztucznej inteligencji oraz uczeniu maszynowym. W ramach projektu skonstruowano starannie dobrany zbiór danych obejmujący utwory Ludwiga van Beethovena z różnych okresów jego twórczości, odpowiadających etapom: pełnej sprawności słuchu, narastającej utraty słuchu oraz całkowitej głuchoty. Następnie przeprowadzono rozbudowaną analizę cech muzycznych, obejmującą aż 270 deskryptorów, jak również zastosowano zarówno metody analizy istotności cech (Random Forest, XGBoost, CatBoost) oraz modele głębokiego uczenia do klasyfikacji utworów według okresów twórczych. Uzyskane wyniki, w tym osiągnięcie ważonego współczynnika F1 na poziomie około 80%, potwierdzają istnienie mierzalnych różnic i ewolucyjnych zmian w muzyce Beethovena na przestrzeni analizowanych okresów jego życia. Szczególnie istotne okazały się cechy takie jak współczynniki Tonnetz, cechy chromatyczne (Chroma) oraz kontrast spektralny, co świadczy o trafnym doborze metod i głębokim zrozumieniu analizowanego problemu badawczego.

Celem projektu było zaproponowanie nowych metod badania stabilności systemów w oparciu o komputery kwantowe. W pierwszej części projektu zrealizowano badania w oparciu o istniejący algorytm kwantowy GRPF prowadzące do nowego testu stabilności. W dalszej części prac projektowych studenci zrealizowali badania prowadzące do wykorzystania algorytmu Deutscha-Jozsy do poszukiwania miejsc zerowych funkcji zespolonej zmiennej zespolonej, co finalnie daje nowy test stabilności na komputery kwantowe. Zaimplementowane algorytmy pozwalają na znaczne zwiększenie wydajności dzięki zastosowaniu komputerów kwantowych.

W ramach projektu studenci samodzielnie zaimplementowali zaawansowane algorytmy śledzenia wieloobiektowego, opierając się na aktualnej literaturze naukowej i branżowej. Celem zastosowania algorytmu JPDA było zapewnienie poprawnego i stabilnego śledzenia wielu obiektów w warunkach niejednoznaczności pomiarów, charakterystycznych dla danych z radaru trójwspółrzędnego, zwłaszcza przy dużej dynamice obiektów oraz obecności zakłóceń i fałszywych wykryć. Algorytm ten umożliwia probabilistyczne przypisanie pomiarów do śledzonych torów, co pozwala ograniczyć błędy wynikające z błędnego przypisania pomiaru do trajektorii oraz zwiększyć odporność systemu śledzenia na zjawiska takie jak zbieganie się trajektorii czy chwilowe zaniki obserwacji. Zastosowanie JPDA w połączeniu z filtracją wielomodelową IMM pozwoliło uzyskać bardziej stabilne i wiarygodne oszacowania położenia obiektów w porównaniu do prostszych metod deterministycznych. Istotnym elementem projektu było wykorzystanie rzeczywistych danych radarowych, udostępnionych przez firmę APS, zlecającą projekt. Opracowane algorytmy zostały zweryfikowane zarówno na danych rzeczywistych, jak i w badaniach symulacyjnych, co pozwoliło na ocenę ich działania w warunkach wysokiej dynamiki obiektów. Uzyskane wyniki okazały się zadowalające i spotkały się z pozytywną oceną ze strony firmy APS.

Wydział Elektrotechniki i Automatyki

W ramach projektu zbadana została możliwość implementacji zaawansowanych algorytmów filtracji, estymacji, sterowania i optymalizacji w PLC. Realizacja ta wymagała opracowania sposobu podzielenia tych algorytmów na części wykonywane w wielu cyklach, bazując na ocenie wydajności PLC i zapotrzebowania na nią przez konkretny algorytm. Celem projektu było zweryfikowanie hipotezy, opracowanie biblioteki algorytmów, weryfikacja prac na obiektach rzeczywistych przy stanowiskach laboratoryjnych oraz opracowanie publikacji dokumentującej pracy.

Wydział Zarządzania i Ekonomii

Pomysłodawcą projektu „Dronstaw” jest dr inż. Cezary Żordowski z Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Okrętownictwa. Wyzwania, którym było zaprojektowania systemu realizującego dostawy wybranego typu produktu, podjęło się ośmioro studentów: siedmioro z Wydziału ETI i studentka z Wydziału Zarządzania i Ekonomii. Od początku założeniem projektu było stworzenie startupu, który będzie opierał się na opracowanej technologii – był to projekt typu Spółka Technologiczna. Dlatego biznesowym opiekunem projektu została dr Beata Krawczyk-Bryłka z WZiE, a technicznym wsparciem merytorycznym – dr inż. Artur Gańcza z WETI. Od początku była to interdyscyplinarna współpraca, która pozwoliła na wieloaspektowe spojrzenie na cel projektu i na stworzenie rozwiązania. Zespół efektywnie potrafił podzielić się pracą wchodzącą w zakres projektu, na wszystkich etapach projektu uwzględniał zarówno techniczne, jak i biznesowe aspekty tworzonego rozwiązania. Zgodnie dążył do stworzenia prototypu, który będzie miał określoną wartość na obu wymiarach. Dzięki zaangażowaniu i samodzielności studentów powstał Sandy – robot przystosowany do transportu wybranych produktów w warunkach piaszczystej plaży. Przygotowanie prototypu to wynik analizy specjalistycznej literatury i wykorzystania talentów technicznych członków zespołu. Studenci wykonali imponująca pracę: zaprojektowali i wykonali konstrukcję mechaniczną oraz układy elektroniczne robota, obejmujące czujniki, elementy napędowe i systemy sterowania. Jednocześnie powstał też biznes plan wdrożenia Sandiego na rynek, poprzedzony analizą konkurencji, badaniem potrzeb potencjalnych klientów i opracowaniem modelu biznesu. Projekt przeszedł pozytywną walidację biznesową w październiku 2025 r., później został zakwalifikowany do wsparcia w ramach Szkoły Startup PG, gdzie trwa dopracowanie biznesowej koncepcji wspólnej firmy.

„Pombucha” jest innowacyjnym i interdyscyplinarnym projektem o dużym potencjale wdrożeniowym. Wytwarzanie prozdrowotnego fermentowanego napoju jest oparte o opatentowane rozwiązanie, którego autorami są prof. Edyta Malinowska-Pańczyk (opiekun merytoryczny projektu) i mgr inż. Patryk Lichocki. Innowacyjność Pombuchy wynika z unikalnej receptury napoju z dodatkiem wytłoków owocowych i warzywnych przed procesem fermentacji. Rozwiązanie to poprawia walory smakowe i wartość odżywczą produktu oraz wpisuje się w ideę gospodarki o obiegu zamkniętym i podejściu „zero waste”. Podczas realizacji projektu zespół wytworzył produkty z wybranymi dodatkami (jabłko, porzeczka, aronia, burak) oraz przeprowadził analizy sensoryczne, badania rynku i badania konsumenckie, weryfikując koncepcję w sposób metodyczny i oparty na danych.

Wydział Inżynierii Mechanicznej i Okrętownictwa

Projekt dotyczy opracowania koncepcji wysokowydajnej, bezemisyjnej sportowej jednostki pływającej wyposażonej w hydroskrzydła i w pełni zasilanej energią słoneczną. Zespół zaprojektował zintegrowany system obejmujący autorską konfigurację ogniw fotowoltaicznych, magazyn energii w postaci pakietów akumulatorów litowo-jonowych oraz elektryczny układ napędowy. Istotnym elementem prac było także opracowanie hydroskrzydeł i przeciwbieżnej śruby w oparciu o zaawansowane analizy hydrodynamiczne oraz zaprojektowanie ergonomicznego kokpitu zgodnie z podejściem human-centered design. Projekt ma wyraźnie interdyscyplinarny charakter i stanowi solidną podstawę do budowy wodolotu solarnego zdolnego do rywalizacji sportowej, a jednocześnie wpisuje się w rozwój nowoczesnych technologii stosowanych w przemyśle jachtowym i okrętowym.

Celem projektu było opracowanie i ocena hybrydowej technologii modyfikacji powierzchni stopu tytanu Ti-13Zr13Nb przeznaczonego do zastosowań implantologicznych. Innowacyjność polega na połączeniu utleniania mikrołukowego (MAO) z elektroforetycznym osadzaniem bioaktywnej powłoki nanohydroksyapatytowej z dodatkiem nanocząstek srebra. Takie podejście umożliwia jednoczesne kształtowanie mikrostruktury, składu chemicznego oraz właściwości mechanicznych i biologicznych powierzchni implantu. Projekt łączy zagadnienia z zakresu inżynierii materiałowej, nanotechnologii i nauk biomedycznych, a przeprowadzone badania biologiczne z wykorzystaniem ludzkich osteoblastów pozwoliły na ocenę potencjału aplikacyjnego opracowanej technologii w warunkach in vitro. Uzyskane wyniki stanowią podstawę do dalszych prac rozwojowych nad implantami nowej generacji.

Projekt koncentruje się na opracowaniu i weryfikacji wirtualnego czujnika drgań wieży turbiny wiatrowej, wykorzystującego standardowe, 10-minutowe dane systemu SCADA. Zaproponowane rozwiązanie umożliwia estymację amplitudy przyspieszeń drgań – kluczowych z punktu widzenia zmęczenia konstrukcji – bez konieczności stosowania dedykowanych sensorów w fazie eksploatacji. Model predykcyjny został wyuczony i zweryfikowany na rzeczywistych danych operacyjnych z pracującej farmy wiatrowej, co pozwoliło ocenić jego skuteczność w zmiennych warunkach środowiskowych. Interdyscyplinarny charakter projektu łączy mechanikę konstrukcji, automatykę i metody data-driven, a jego praktyczny potencjał obejmuje wsparcie diagnostyki, działań prewencyjnych oraz skalowalne wdrożenia na poziomie pojedynczych turbin i całych farm wiatrowych.

Wydział Chemiczny

„Pombucha” jest innowacyjnym i interdyscyplinarnym projektem o dużym potencjale wdrożeniowym. Wytwarzanie prozdrowotnego fermentowanego napoju jest oparte o opatentowane rozwiązanie, którego autorami są prof. Edyta Malinowska-Pańczyk (opiekun merytoryczny projektu) i mgr inż. Patryk Lichocki. Innowacyjność Pombuchy wynika z unikalnej receptury napoju z dodatkiem wytłoków owocowych i warzywnych przed procesem fermentacji. Rozwiązanie to poprawia walory smakowe i wartość odżywczą produktu oraz wpisuje się w ideę gospodarki o obiegu zamkniętym i podejściu „zero waste”. Podczas realizacji projektu zespół wytworzył produkty z wybranymi dodatkami (jabłko, porzeczka, aronia, burak) oraz przeprowadził analizy sensoryczne, badania rynku i badania konsumenckie, weryfikując koncepcję w sposób metodyczny i oparty na danych.

Celem projektu było zaprojektowanie oraz synteza bio-poliuretanów z surowców roślinnych i recyklingowych w celu zastąpienia konwencjonalnych materiałów opartych na surowcach petrochemicznych bardziej ekologicznymi rozwiązaniami. Innowacyjność projektu polega na opracowaniu funkcjonalnych polimerów, w których komponenty odnawialne pochodzące z recyklingu nie pełnią jedynie roli dodatków lecz stanowią podstawę struktury polimerowej. Pozwoliło ta na uzyskanie nowoczesnych materiałów zachowujących właściwości użytkowe charakterystyczne dla poliuretanów konwencjonalnych, przy jednoczesnym ograniczeniu udziału surowców petrochemicznych. Otrzymane materiały wykazują cechy umożliwiające ich zastosowanie w przemyśle, przy czym odpowiedni dobór masy cząsteczkowej poliolu pozwala na świadome kształtowanie właściwości końcowych materiału w zależności od oczekiwanego zastosowania.

Celem projektu było opracowanie nowych sorbentów z materiałów odpadowych (zużytych kubeczków papierowych i łupin orzechów laskowych) i ocena ich przydatności w procesach oczyszczania gazów z zanieczyszczeń organicznych. W projekcie wykorzystano pirolizę odpadów kompozytowych oraz bioodpadów, połączoną z odpowiednią modyfikacją chemiczną aby wytworzyć wydajne sorbenty zdolne do skutecznego usuwania lotnych związków organicznych ze strumieni gazowych. Powierzchnię sorbentów modyfikowano cieczą głęboko eutektyczną. Weryfikacja wyników badań oparta była o wykorzystanie spektroskopii ATR-FTIR do badania powierzchniowych grup funkcyjnych oraz chromatografii gazowej w trybie Head Space do oznaczenia skuteczności adsorpcji lotnych związków organicznych. W projekcie wykazano, że opracowane sorbenty umożliwiają skuteczną eliminację z atmosfery toksycznych i rakotwórczych substancji.

Celem projektu było opracowanie metody wytwarzania bio-pochodnych elastomerów poliuretanowych jako potencjalnych nośników do dozymetrii trójwymiarowej, wykorzystywanej w nowoczesnej terapii nowotworów. Innowacyjność projektu polegała na zaprojektowanych transparentnych bio-pochodnych elastomerów poliuretanowych, które mogą pełnić rolę stabilnej stałej matrycy dla barwników radiochromowych. Otrzymane materiały łączą wysoką przejrzystość optyczną z dobrą stabilnością mechaniczną i termiczną, stanowiąc obiecującą alternatywę dla klasycznych rozwiązań opartych na hydrożelach.

Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej

Opracowanie i wykonanie analiz numerycznych mających na celu lepsze zrozumienie zjawiska wędrówki chaotycznej, a także wypracowanie metody numerycznej umożliwiającej heurystyczną ocenę stopnia występowania tego zjawiska w konkretnym układzie dynamicznym.

Zbadanie możliwości wykorzystania technik badawczych dostępnych w Instytucie Nanotechnologii i Inżynierii Materiałowej PG w badaniach archeometrycznych, a dokładnie analiza historycznej ceramiki i naczyń w celu określenia ich składu, technik produkcji, pochodzenia i sposobu użytkowania. Do tego celu wykorzystane zostały zaawansowane techniki pomiarowe z zakresu inżynierii materiałowej takie jak: spektroskopia w podczerwieni (FTiR), dyfrakcja rentgenowska (XRD), skaningowa mikroskopia elektronowa (SEM) oraz datowanie termoluminescencyjne.

Opracowanie ekologicznego podejścia do produkcji bioszkieł poprzez wykorzystanie odpadów szkła z recyklingu jako surowca gdzie głównym celem jest wykorzystanie takiego materiału do regeneracji kości lub tkanki miękkiej.

Celem niniejszego projektu badawczego było, na podstawie danych udostępnionych przez Klinikę Neurochirurgii Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Gdańsku oraz Klinicznego Oddziału Ratunkowego w Gdańsku, określenie prawdopodobieństwa przynależności pacjentów do grupy ryzyka pod względem występowania tętniaka mózgu, aby umożliwić wcześniejsze zdiagnozowanie schorzenia i wprowadzenie odpowiedniego leczenia, w tym uniknięcie skutków krwotoku podpajęczynówkowego. W ramach realizacji projektu badawczego zostały wykorzystane dostępne metody uczenia maszynowego.

Konkurs S&P Global na najlepszy projekt badawczy z dziedziny sztucznej inteligencji na WETI

Firma S&P Global po raz kolejny ufundowała nagrodę dla najlepszego projektu z dziedziny sztucznej inteligencji w takim sensie, że będzie on posługiwać się narzędziami z zakresu sztucznej inteligencji lub bezpośrednio rozwiązywać problemy w jej obszarze. Jury postanowiło przyznać pierwszą nagrodę, podobnie jak Dziekan WETI, Dominikowi Lau i jego projektowi pt. „Podejście wokselowe do trójwymiarowej rekonstrukcji naczyń wieńcowych na podstawie dwuwymiarowych projekcji naczyń wieńcowych serca". Opiekunem projektu był dr Tomasz Dziubich.

jw

Projekt podejmuje pionierską próbę rozwiązania niezbadanego dotąd konfliktu w planowaniu przestrzeni miejskiej: czy dążenie do zeroemisyjności (fotowoltaika) odbywa się kosztem miejskiej zieleni? Celem badań jest automatyczna detekcja i analiza korelacji między instalacją paneli PV na zabudowie jednorodzinnej a redukcją drzewostanu (przycinanie lub wycinka w celu eliminacji zacienienia) na terenie Trójmiasta w latach 2019–2024. Innowacyjność projektu opiera się na trzech filarach: Zaawansowana analityka AI i Synthetic Data: Wobec niewystarczającej skuteczności dostępnych modeli segmentacyjnych, zespół opracował nowatorskie podejście polegające na stworzeniu półautomatycznie etykietowanego syntetycznego zbioru danych. Pozwoliło to na przeprowadzenie fine-tuningu modeli AI, co skutkowało znaczącym wzrostem precyzji detekcji (wzrost mAP-50 o 0.17 oraz F1-score o 0.14). Analizie poddano zdjęcia satelitarne i lotnicze (ortofotomapy), badając zmiany w układzie czasowym. Rygorystyczna metodologia badawcza: Aby zapewnić wiarygodność wniosków i wykluczyć przypadkowość zmian w zieleni, zastosowano analizę porównawczą z grupą kontrolną posesji, na których nie zainstalowano paneli PV w badanym okresie. Wstępne wyniki badań wskazały na słabą korelację (współczynnik 0.19) między przyrostem powierzchni PV a ubytkiem drzewostanu, co stanowi istotny sygnał dla urbanistów. Synergia nauki, biznesu i samorządu: Projekt wykracza poza ramy teoretyczne dzięki strategicznemu partnerstwu. Zespół działa pod mentoringiem ekspertów z firmy Kainos oraz w ścisłej współpracy z Obszarem Metropolitalnym Gdańsk-Gdynia-Sopot (OMGGS). Gwarantuje to, że wypracowane narzędzia analityczne będą miały realne zastosowanie w kształtowaniu polityki zrównoważonego rozwoju inteligentnych miast (Smart Cities).

Celem projektu jest opracowanie zautomatyzowanego systemu wykorzystującego algorytmy sztucznej inteligencji do pobierania krwi z żyły powierzchniowej w okolicy zgięcia łokciowego. W ramach projektu przeprowadzono szereg eksperymentów związanych z obrazowaniem żył przy użyciu techniki NIR, tworząc własny zbiór danych oraz porównując jego jakość i przydatność z dostępnymi publicznie bazami referencyjnymi. Wykonano liczne eksperymenty z wykorzystaniem sieci U-Net, analizując skuteczność segmentacji żył oraz wpływ rodzaju danych treningowych na jakość wyników. W pracach nad budową stanowiska do automatycznego poboru krwi, skupiono się na możliwości wykorzystania niskobudżetowych komponentów oraz elementów pochodzących z innych systemów robotycznych. Projekt wymaga integracji wielu obszarów - od przetwarzania obrazu i uczenia maszynowego, przez projektowanie mechaniczne, aż po zagadnienia związane z bezpieczeństwem - co czyni go wyjątkowo złożonym i interdyscyplinarnym.

220 wyświetleń