Związek Politechniki Gdańskiej z morzem ma długą historię. Uczelnia od samego początku chciała być blisko morza, zarówno z punktu widzenia inżyniera, jak i żeglarza.
Przed 1945 rokiem
Uczelnia związała się z morzem właściwie już w momencie jej powstania. Wśród pierwszych wydziałów Königliche Technische Hochschule zu Danzig znalazł się Wydział Budowy Okrętów i Maszyn Okrętowych.
Następnie, w okresie Wolnego Miasta Gdańska (1919-1939) na ówczesnej Technische Hochschule Danzig, kształciło się dużo studentów Polaków, w liczbie sięgającej ponad 25 procent całego stanu. Zdobywali oni kwalifikacje do zawodów inżynierskich, i następnie z sukcesem uprawiali je w Polsce międzywojennej.
Przez lata uczelnia kształciła kadry dla polskiego przemysłu okrętowego oraz dla szeroko rozumianej gospodarki morskiej.
W 1924 roku na uczelni zostało założone Koło Studentów Polaków Techniki Okrętowej "Korab" – jedno z najstarszych kół naukowych w Polsce. Głównym celem stowarzyszenia było m.in. zespolenie działania wszystkich członków Polaków studiujących na Wydziale Okrętowym, reprezentowanie ich potrzeb oraz interesów wobec Bratniej Pomocy, władz uczelni i ówczesnych władz polskich.
„Morskość” wyrażała się jednak również poprzez zainteresowanie działalnością żeglarską. W maju 1922 roku polscy studenci założyli Polską Korporację Akademicką „Helania”. Ważnym elementem jej działalności było żeglarstwo. W latach 20-tych posiadała jacht „Smyk”, a następnie – w kolejnej dekadzie – jacht „Kismet”.
W 1932 roku rozpoczął działalność gdański oddział Akademickiego Związku Morskiego. Była to pierwsza taka organizacja w ówczesnej Polsce. To właśnie z Gdańska wywodziła się kadra instruktorska i kapitańska, która prowadziła szkolenie studentów z różnych ośrodków akademickich w kraju. W latach 1932–1939 na obozach żeglarskich w Jastarni i podczas rejsów po Bałtyku przeszkolono ponad 1500 studentów z całej Polski.
Morska PG po II wojnie światowej
Po II wojnie światowej jedną z kluczowych misji Politechniki Gdańskiej, jako najstarszej uczelni akademickiej Pomorza, stało się wspieranie rozwoju „Polski Morskiej”.
W 1946 roku reaktywowano działalność przedwojennego Akademickiego Związku Morskiego Oddział Gdańsk, który otrzymał bazę przystaniową w Twierdzy Gdańsk Wisłoujście.
W latach 1945-1989 r. powiększyła się flota klubowa, a regaty przyniosły liczne sukcesy. Realizowano także pionierskie rejsy na odległe akweny świata. Wśród zasług klubu należy też wymienić pierwszy samotny kobiecy rejs dookoła świata zrealizowany w latach 1976-1978 przez absolwentkę Wydziału Budowy Okrętów PG i żeglarkę wychowaną w KM AZS PG, kpt Krystynę Chojnowską–Liskiewicz.
Morski profil uczelni od zawsze miał również wymiar inżynierski. Osiągnięcia polskiego przemysłu okrętowego pozostawały w ścisłym związku z kadrą inżynierską wykształconą na Politechnice Gdańskiej, zwłaszcza na Wydziale Budowy Okrętów i w jego późniejszych organizacyjnych kontynuacjach. Na PG powstawały konstrukcje do pracy na morzu i pod wodą.
