Witaj na Politechnice Gdańskiej!
Podczas spaceru zostaną zaprezentowane między innymi najciekawsze, historyczne miejsca Gmachu Głównego, a także hale Laboratorium Maszynowego oraz inne interesujące miejsca.
Zobacz więcej <- tu przycisk odsyłający do szczegółowych opisów miejsc
Miejsce zbiórki: hol przed Biblioteką Główną
Uwaga:
- Spacery prowadzimy dla grup zorganizowanych liczących od 5 do 25 osób
- Minimalny wiek uczestników: 15 lat
- Zgłoszenia uczestnictwa w wydarzeniu przyjmujemy najpóźniej tydzień przed jego terminem.
- Zwiedzanie poszczególnych miejsc jest zależne od ich dostępności w danym dniu.
Politechnika Gdańska będąca szczególnym miejscem dla wielu pokoleń mieszkańców Wybrzeża, została powołana do życia w 1899 r. decyzją cesarza niemieckiego i ostatniego króla Prus, Wilhelma II Hohenzollerna. W 1904 r. ukończono wznoszenie budynków, pod kierunkiem inżyniera i architekta Alberta Carstena, późniejszego profesora uczelni. Najbardziej reprezentacyjny budynek zachwycający swym monumentalizmem oraz fasadą łączącą tradycyjną cegłę z szarym piaskowcem, do tego bogato zdobioną rzeźbą architektoniczną i ornamentem, to Gmach Główny. Budynek strawiony pożarem wiosną 1945 r., został odbudowany dzięki staraniom kolejnych rektorów, wykładowców i studentów. Ponieważ podczas II wojny światowej spłonęło 60 % kubatury oraz 70 % pokrycia dachowego gmachu, przywrócenie splendoru temu zabytkowi trwałobez mała do początków XXI w. Charakterystyczna fasada z eleganckim portykiem i wieżą zegarową, którą wieńczy złocona rzeźba kobiecej postaci z książką i pochodnią – personifikacja Nauki, jest symbolem Politechniki Gdańskiej.
Wyróżniającą się, reprezentacyjną salą Gmachu Głównego, jest znajdująca się na II piętrze Aula. W okresie przedwojennym prowadził do niej portal z alegorycznymi przedstawieniami sztuki i techniki, a ściany zdobiły murale. Obecnie Aula pełni funkcję sali konferencyjnej mogącej pomieścić do 370 osób, w której odbywają się ważne dla społeczności politechnicznej wydarzenia, takie jak np. inauguracja roku akademickiego, Święto Uczelni, uroczyste posiedzenia Senatu PG, czy nadania doktoratów honoris causa.
22 września 2010 r., uchwałą Senatu Politechniki Gdańskiej, dziedziniec południowy nazwano imieniem Jana Heweliusza, a dziedziniec północny – Daniela Gabriela Fahrenheita. Na dziedzińcach umieszczono współczesne wizerunki uczonych gdańszczan wraz z ich atrybutami – przyrządami naukowymi. Dodatkowo na Dziedzińcu im. Jana Heweliusza znajduje się wahadło Foucaulta.
Dziedziniec im. D.G. Fahrenheita
Patron obiektu, DANIEL GABRIEL FAHRENHEIT (ur. w Gdańsku w 1686 r., zm. w Hadze w 1736 r.), był fizykiem i inżynierem, wynalazcą termometru rtęciowego. Opisał zjawisko przechłodzenia wody, udowodnił zależność temperatury wrzenia wody od ciśnienia, opisał właściwości platyny; ulepszył teleskop Newtona. W roku 1725 opracował termometryczną skalę nazwaną od jego nazwiska skalą Fahrenheita (32 F = 0 C). Obecnie jest ona stosowana w krajach anglosaskich. Daniel Gabriel Fahrenheit jest patronem lokalnych uczelni. Związek Uczelni w Gdańsku im. Daniela Fahrenheita (FarU), został powołany w 2020 r. na wspólny wniosek rektorów Politechniki Gdańskiej, Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego oraz Uniwersytetu Gdańskiego.
Dziedziniec im. J. Heweliusza
Patron obiektu, JAN HEWELIUSZ (ur. w 1611 r., zm. w 1687 r. w Gdańsku), to astronom, browarnik, rajca miejski. Konstruktor przyrządów astronomicznych, wynalazca zegara wahadłowego, peryskopu i śruby mikrometrycznej. Na dachach swoich kamienic zbudował obserwatorium astronomiczne, które wyposażył w instrumenty wykonane samodzielnie lub pod własnym kierunkiem. Heweliusz badał gwiazdy, planety i komety, analizował zjawisko libracji Księżyca, wyodrębnił 9 nowych gwiazdozbiorów. Sam opracowywał wyniki swoich obserwacji i wydawał drukiem prace opatrywane eleganckimi grafikami (m.in. Selenographia, czyli „Opisanie Księżyca”). Jako pierwszy uczony na ziemiach polskich uzyskał członkostwo towarzystwa naukowego The Royal Society w Londynie. Ze względu na doniosłość swoich odkryć otrzymywał finansowe wsparcie m.in. od króla Rzeczypospolitej Jana III Sobieskiego i króla Francji Ludwika XIV Burbona.
Budynek Laboratorium Maszynowego, podobnie jak Gmach Główny, jest obiektem zabytkowym. Pierwotnie był to kompleks techniczny składający się z hali głównej, kotłowni parowej, ceglanego komina wraz z wieżą ciśnień, magazynem węgla i chłodnią. Hala wyposażona była we własne zasilanie z parowego turbogeneratora, ujęcie wody i wymiennikowy węzeł cieplny. Z biegiem lat kompleks adaptowano do bieżących potrzeb dydaktycznych uczelni i postępu technicznego w branżach energetycznej i maszynowej, w ciepłownictwie, wentylacji i klimatyzacji. Budowle kompleksu zostały zaadoptowane na min. laboratorium i kotłownię, która stanowi główny węzeł cieplny PG. Uprzedni magazyn węgla to obecnie laboratorium Zakładu Pojazdów, a wieża z chłodni kominowej jest… eksponatem.
Zabytkowe audytorium znajdujące się w historycznym budynku Wydziału Chemicznego, posiada wyposażenie z początków XX w. W 2010 r. audytorium przeszło gruntowny remont, w trakcie którego odnowiono jego wnętrza. Było to istotne tym bardziej, że zachowała się większość oryginalnego wystroju i wyposażenia, m.in.: dekoracja malarska ścian, zdobnicze elementy architektoniczne sklepienia, stoły laboratoryjne, siedziska, pulpity, kamionkowe zlewy laboratoryjne, stolarka okienna. Podczas prac remontowych został odkryty namalowany na ścianie układ okresowy pierwiastków pochodzący z 1904 r.
Na terenie kampusu, który rozciąga się od ulicy Brackiej i gen. Józefa Fiszera, po ulice Romualda Traugutta i Jana Sobieskiego, zabytkowa architektura współistnieje z nowoczesnymi budynkami i wysoce wyspecjalizowanymi laboratoriami. Historycznej i współczesnej architekturze towarzyszy zabytkowa zieleń, jak choćby 120-letnie dęby, a także ogrody deszczowe i zakładane przez studentów łąki kwietne z ulami. Lipowa aleja przy ul. Gabriela Narutowicza prowadząca do niewielkich kordegard i bramy, za którą wznosi się charakterystyczna, piękna fasada Gmachu Głównego, jest zapowiedzią niezwykłej przestrzeni. Współbrzmią w niej nauka i architektura, sztuka i przyroda, zabytki i nowe technologie, wielowymiarowa historia i już teraz pasjonująca przyszłość.