Honorowy Profesor Emeritus Politechniki Gdańskiej.
Absolwent Wydziału Elektroniki (obecnie Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki) Politechniki Gdańskiej. Inżynier, pracownik naukowy, specjalista w dziedzinie metod nieinwazyjnej diagnostyki układu krążenia.
Jerzy Wtorek urodził się w 1952 roku w Pyrzycach (obecnie woj. zachodniopomorskie). Szkoły podstawową oraz liceum im. Bolesława Krzywoustego ukończył w Choszcznie, odpowiednio w 1967 i 1971 roku, po czym po zdaniu egzaminów został przyjęty na studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Gdańskiej, które ukończył w 1976 roku (kierunek Aparatura Elektroniczna, specjalność Elektronika w Medycynie, tytuł pracy magisterskiej „Projekt i model urządzenia do rejestracji rozkładu oporności skrośnej ciała człowieka” wykonanej pod opieką doc. dr. inż. Stefana Raczyńskiego).
W 1977 roku podjął pracę na stanowisku asystenta stażysty w Zakładzie Technologii Urządzeń Elektronicznych w nowopowstałym zespole Elektroniki medycznej kierowanym przez doc. Stefana Raczyńskiego, gdzie głównym obszarem zainteresowań badawczych zespołu były nieinwazyjne metody diagnostyczne, szczególnie te, które pozwalają na ocenę układu krążenia. Istotnym elementem badań było opracowanie metod wspomagania układu krążenia, np. pierwsze polskie stymulatory serca, czy prace nad zastawkami ksenogennymi. Wiedzę o układzie krążenia oraz metodach jego badania poznawał współpracując między innymi z: dr. n. med. W. Kozłowskim, dr. n. med. J. Gręźlikowskim, dr. n. med. L. Mierzejewskim, prof. M. Trenknerem, którzy specjalizowali się w ocenie zarówno elektrycznej jak i mechanicznej pracy serca.
W 1986 r. otrzymał stopień doktora nauk technicznych, w specjalności Elektronika medyczna, za rozprawę „Zastosowanie metod reografii impedancyjnej do oceny stanu naczyń układu krążenia”, powstałej w ścisłej współpracy z pracownikami Kliniki Kardiologii Akademii Medycznej w Gdańsku (AMG). Głównym, poza poznawczym, osiągnięciem rozprawy było opracowanie oryginalnej metody oceny stanu naczyń krążenia obwodowego, w tym możliwość wykrywania krążenia obocznego. Weryfikacja kliniczna metody została przeprowadzona we współpracy z zespołem naczyniowym Kliniki Chirurgii Serca i Naczyń AMG, kierowanym wówczas przez dr n. med. J. Pryczkowskiego. Jednym z osiągnięć z tego okresu było „obudowanie” stanowiska badawczego w szereg innych urządzeń i metod pomiarowych. Jako pierwsi na Wybrzeżu, wraz z dr n. med. O. Pętlakiem, przeprowadzaliśmy termodylucyjne badania serca, które następnie stało się rutynowym badaniem w Gdańskim Uniwersytecie Medycznym (GUMed).
W 2004 roku Jerzy Wtorek uzyskał stopień doktora habilitowanego nadany przez Radę Naukową Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki PG (WETI PG) za monografię „Techniki elektroimpedancyjne w medycynie”. Tytuł naukowy profesora uzyskał w roku 2016.
Dorobek publikacyjny prof. Jerzego Wtorka obejmuje ponad 250 pozycji, z których ponad 100 indeksowanych jest w bazie Web of Science, a w przypadku bazy Scopus 131 publikacji. Jest także autorem i współautorem 4 monografii, w tym dwóch opublikowanych przez wydawnictwo Springer oraz współautorem ponad 20 patentów, w tym dwóch międzynarodowych (europejskich).
Prof. Jerzy Wtorek uczestniczył w przygotowaniu, a następnie realizacji projektów badawczych pozyskiwanych z różnych źródeł, między innymi: KBN, 5 Program Ramowy, Horyzont 2020, Programy Bilateralne Polska-Flandria, NCBiR, POIG, Tempus. Wiele rozwiązań opracowanych w ramach realizowanych projektów zostało wyróżnionych na targach innowacji czy Salmed. Jeden z projektów, realizowany w ramach programu POIG został wybrany przez MNiSW do reprezentacji Polski na międzynarodowych Targach CEBIT w Hanowerze w 2014 roku. W sumie pozyskane środki finansowe w ramach 16 projektów wyniosły kilkanaście milionów złotych.
Dorobek naukowy prof. Jerzego Wtorka obejmuje także wdrożenia. „Naturalnym” rezultatem rozprawy doktorskiej realizowanej na uczelni technicznej we współpracy z lekarzami było wdrożenie skonstruowanego do prowadzenia badań aparatu do produkcji (Techno-Service). Aparat, wraz ze wspólnie opracowaną metodą oceny krążenia obwodowego, został następnie wdrożony do praktyki klinicznej w kilkunastu szpitalach w Polsce (Łodzi, Wrocławiu, Tarnowie, Olsztynie, Katowicach, Śląskim Centrum Chorób Serca, Warszawie …). Stało się to możliwe dzięki udziałowi w wielu kongresach medycznych, także dzięki jego prezentacji na targach medycznych Salmed w Poznaniu w roku 1987. Inne wdrożenia, w tym przypadku na rzecz przemysłu, związane były z pomiarem, podczas procesu produkcyjnego, rezystancji łączników przeznaczonych do sieci energetycznych (ABB Lębork, ABB Przasnysz, ABB Kair).
Profesor Jerzy Wtorek aktywnie współpracował z krajowymi i zagranicznymi ośrodkami naukowymi. W ramach tej współpracy przebywał w wielu uniwersytetach europejskich (Oulu, Brukseli (VUB), Barcelonie (UPC), Leuven (KUL), Londynie (CU) i innych. Szczególnie aktywną współpracę prowadził z Katedrą Elektroniki (prof. J. Cornelis), Vrije Universiteit Brussel (VUB), z którą realizował 5 projektów bilateralnych. W ramach tych projektów pracownicy oraz studenci PG i GUMed. odbywali wielomiesięczne staże na VUB. Z kolei wspólnie prowadzone badania naukowe z GUMed. oraz Akademią Wychowania Fizycznego (AWF) w Gdańsku zaowocowały trzema doktorami i jedną habilitacją obronioną na Wydziale Lekarskim GUMed. oraz dwoma doktoratami na AWF.
Prof. J. Wtorek wypromował 3 doktorów, był recenzentem ponad 20 rozpraw doktorskich, habilitacji i wniosków o nadanie tytułu profesora oraz ponad 100 artykułów w czasopismach międzynarodowych oraz opiekunem ponad 200 prac magisterskich i inżynierskich. Recenzował w KBN, NCN, NCBiR, był przedstawicielem (recenzentem) MNiSW w programie „Polskie Sztuczne Serce”. Jest współtwórcą kierunku studiów Inżynieria biomedyczna na PG.
Aktywność prof. J. Wtorka znalazła swoje odzwierciedlenie na polu organizacyjnym. Był sekretarzem i przewodniczącym kilku konferencji, w tym międzynarodowych, członkiem Rady Naukowej IBIB, Komitetu Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej PAN. Pełnił funkcję kierownika Katedry Inżynierii Biomedycznej WETI PG, prodziekana WETI PG ds. badań (2012–2016) oraz dziekana WETI PG (2016–2020). W latach 2010–2012 pełnił funkcję prorektora ds. nauki w Olsztyńskiej Wyższej Szkole Informatyki i Zarządzania im. T. Kotarbińskiego. Wieloletni przewodniczący Oddziału Gdańskiego Polskiego Towarzystwa Fizyki Medycznej.
Za działalność naukową i dydaktyczną został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem Politechniki Gdańskiej oraz licznymi nagrodami Rektora Politechniki Gdańskiej.