Gmach Główny PG
|
|
|
Politechnika Gdańska będąca szczególnym miejscem dla wielu pokoleń mieszkańców Wybrzeża, została powołana do życia w 1899 r. decyzją cesarza niemieckiego i ostatniego króla Prus, Wilhelma II Hohenzollerna. W 1904 r. ukończono wznoszenie budynków, pod kierunkiem inżyniera i architekta Alberta Carstena, późniejszego profesora uczelni. Najbardziej reprezentacyjny budynek zachwycający swym monumentalizmem oraz fasadą łączącą tradycyjną cegłę z szarym piaskowcem, do tego bogato zdobioną rzeźbą architektoniczną i ornamentem, to Gmach Główny. Budynek strawiony pożarem wiosną 1945 r., został odbudowany dzięki staraniom kolejnych rektorów, wykładowców i studentów. Ponieważ podczas II wojny światowej spłonęło 60 % kubatury oraz 70 % pokrycia dachowego gmachu, przywrócenie splendoru temu zabytkowi trwało bez mała do początków XXI w. Charakterystyczna fasada z eleganckim portykiem i wieżą zegarową, którą wieńczy złocona rzeźba kobiecej postaci z książką i pochodnią – personifikacja Nauki, jest symbolem Politechniki Gdańskiej.
Aula
 Aula / fot. PG |
Wyróżniającą się, reprezentacyjną salą Gmachu Głównego, jest znajdująca się na II piętrze Aula. W okresie przedwojennym prowadził do niej portal z alegorycznymi przedstawieniami sztuki i techniki, a ściany zdobiły murale. Obecnie Aula pełni funkcję sali konferencyjnej mogącej pomieścić do 370 osób, w której odbywają się ważne dla społeczności politechnicznej wydarzenia, takie jak np. inauguracja roku akademickiego, Święto Uczelni, uroczyste posiedzenia Senatu PG, czy nadania doktoratów honoris causa.
Dziedzińce
 Dziedziniec im. D.G. Fahrenheita / fot. Krzysztof Krzempek |
 Dziedziniec im. J. Heweliusza / fot. K. Krzempek |
22 września 2010 r., uchwałą Senatu Politechniki Gdańskiej, dziedziniec południowy nazwano imieniem Jana Heweliusza, a dziedziniec północny – Daniela Gabriela Fahrenheita. Na dziedzińcach umieszczono współczesne wizerunki uczonych gdańszczan wraz z ich atrybutami – przyrządami naukowymi. Dodatkowo na Dziedzińcu im. Jana Heweliusza znajduje się wahadło Foucaulta.
Dziedziniec im. D. G. Fahrenheita
Patron obiektu, DANIEL GABRIEL FAHRENHEIT (ur. w Gdańsku w 1686 r., zm. w Hadze w 1736 r.), był fizykiem i inżynierem, wynalazcą termometru rtęciowego. Opisał zjawisko przechłodzenia wody, udowodnił zależność temperatury wrzenia wody od ciśnienia, opisał właściwości platyny; ulepszył teleskop Newtona. W roku 1725 opracował termometryczną skalę nazwaną od jego nazwiska skalą Fahrenheita (32 F = 0 C). Obecnie jest ona stosowana w krajach anglosaskich. Daniel Gabriel Fahrenheit jest patronem lokalnych uczelni. Związek Uczelni w Gdańsku im. Daniela Fahrenheita (FarU), został powołany w 2020 r. na wspólny wniosek rektorów Politechniki Gdańskiej, Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego oraz Uniwersytetu Gdańskiego.
Dziedziniec im. J. Heweliusza
Patron obiektu, JAN HEWELIUSZ (ur. w 1611 r., zm. w 1687 r. w Gdańsku), to astronom, browarnik, rajca miejski. Konstruktor przyrządów astronomicznych, wynalazca zegara wahadłowego, peryskopu i śruby mikrometrycznej. Na dachach swoich kamienic zbudował obserwatorium astronomiczne, które wyposażył w instrumenty wykonane samodzielnie lub pod własnym kierunkiem. Heweliusz badał gwiazdy, planety i komety, analizował zjawisko libracji Księżyca, wyodrębnił 9 nowych gwiazdozbiorów. Sam opracowywał wyniki swoich obserwacji i wydawał drukiem prace opatrywane eleganckimi grafikami (m.in. Selenographia, czyli "Opisanie Księżyca"). Jako pierwszy uczony na ziemiach polskich uzyskał członkostwo towarzystwa naukowego The Royal Society w Londynie. Ze względu na doniosłość swoich odkryć otrzymywał finansowe wsparcie m.in. od króla Rzeczypospolitej Jana III Sobieskiego i króla Francji Ludwika XIV Burbona.
Laboratorium Maszynowe
 Laboratorium Maszynowe / fot. Krzysztof Krzempek |
 Wnętrze Laboratorium Maszynowego 1904 r. / muzealia.pg.edu.pl |
 Laboratorium Maszynowe / fot. Krzysztof Krzempek |
Budynek Laboratorium Maszynowego, podobnie jak Gmach Główny, jest obiektem zabytkowym. Pierwotnie był to kompleks techniczny składający się z hali głównej, kotłowni parowej, ceglanego komina wraz z wieżą ciśnień, magazynem węgla i chłodnią. Hala wyposażona była we własne zasilanie z parowego turbogeneratora, ujęcie wody i wymiennikowy węzeł cieplny. Z biegiem lat kompleks adaptowano do bieżących potrzeb dydaktycznych uczelni i postępu technicznego w branżach energetycznej i maszynowej, w ciepłownictwie, wentylacji i klimatyzacji. Budowle kompleksu zostały zaadoptowane na min. laboratorium i kotłownię, która stanowi główny węzeł cieplny PG. Uprzedni magazyn węgla to obecnie laboratorium Zakładu Pojazdów, a wieża z chłodni kominowej jest… eksponatem.
Audytorium Chemiczne
 Audytorium Chemiczne / fot. Krzysztof Krzempek |
Zabytkowe audytorium znajdujące się w historycznym budynku Wydziału Chemicznego, posiada wyposażenie z początków XX w. W 2010 r. audytorium przeszło gruntowny remont, w trakcie którego odnowiono jego wnętrza. Było to istotne tym bardziej, że zachowała się większość oryginalnego wystroju i wyposażenia, m.in.: dekoracja malarska ścian, zdobnicze elementy architektoniczne sklepienia, stoły laboratoryjne, siedziska, pulpity, kamionkowe zlewy laboratoryjne, stolarka okienna. Podczas prac remontowych został odkryty namalowany na ścianie układ okresowy pierwiastków pochodzący z 1904 r.
Kampus Politechniki Gdańskiej
 Budynek Hydromechaniki / fot. Maciej Buczeń |
 Budynek Politechniki Gdańskiej przy ul. Sobieskiego / fot. Maciej Buczeń |
 Budynek Wydziału Zarządzania i Ekonomii / fot. mat. WZiE |
Na terenie kampusu, który rozciąga się od ulicy Brackiej i gen. Józefa Fiszera, po ulice Romualda Traugutta i Jana Sobieskiego, zabytkowa architektura współistnieje z nowoczesnymi budynkami i wysoce wyspecjalizowanymi laboratoriami. Historycznej i współczesnej architekturze towarzyszy zabytkowa zieleń, jak choćby 120-letnie dęby, a także ogrody deszczowe i zakładane przez studentów łąki kwietne z ulami. Lipowa aleja przy ul. Gabriela Narutowicza prowadząca do niewielkich kordegard i bramy, za którą wznosi się charakterystyczna, piękna fasada Gmachu Głównego, jest zapowiedzią niezwykłej przestrzeni. Współbrzmią w niej nauka i architektura, sztuka i przyroda, zabytki i nowe technologie, wielowymiarowa historia i już teraz pasjonująca przyszłość.