Od absolwentów do biznesowego ekosystemu. 25 lat PKB+ | Politechnika Gdańska

W 2026 roku Politechniczny Klub Biznesu PKB+, działający przy Stowarzyszeniu Absolwentów Politechniki Gdańskiej, obchodzi 25-lecie działalności. Klub powstał z inicjatywy absolwentów PG, którzy chcieli wykorzystać doświadczenie zdobywane w biznesie i gospodarce do budowania silniejszych relacji między przedsiębiorcami, środowiskiem akademickim i macierzystą Uczelnią. 

Przez ćwierć wieku zmieniały się realia prowadzenia biznesu, technologie i wyzwania stojące przed uczelniami oraz przedsiębiorcami, ale fundament PKB+ pozostał ten sam – relacje, wzajemne zaufanie i przekonanie, że współpraca nauki i biznesu może przynosić konkretne efekty. 

O początkach Klubu, jego najważniejszych ideach, roli, jaką może dziś pełnić w otoczeniu Politechniki Gdańskiej, a także o jubileuszu i planach na kolejne lata rozmawiamy z dr. inż. Tomaszem Klajborem, moderatorem Politechnicznego Klubu Biznesu PKB+. 

Jak narodził się Politechniczny Klub Biznesu PKB+ i jaka idea przyświecała jego twórcom 25 lat temu? 

PKB+ nie narodził się przy biurku ani z pomysłu, że trzeba powołać kolejną organizację biznesową. Wyrósł przede wszystkim z relacji między ludźmi, którzy znali się jeszcze z czasów studenckich na Politechnice Gdańskiej – z Parlamentu Studenckiego, Techno-Service, AZS-u i innych środowisk akademickich. Po studiach ich drogi zawodowe się rozeszły. Zakładali firmy, zostawali prezesami i menedżerami, ale nadal się spotykali. 

W pewnym momencie pojawiło się poczucie, że same spotkania towarzyskie to za mało. Ci ludzie mieli już doświadczenie, kontakty i możliwości, których nie mieli jako studenci. Pojawiło się więc bardzo naturalne pytanie: skoro kiedyś potrafiliśmy razem robić ciekawe rzeczy na Politechnice Gdańskiej, to dlaczego nie mielibyśmy robić ich wspólnie również w biznesie? 

Konkretną datą, od której można rozpocząć tę historię, jest 2 czerwca 2001 roku. Podczas spotkania Koła Parlamentarzysty Stowarzyszenia Absolwentów Politechniki Gdańskiej w Żeliwiaku czterej koledzy – Ryszard Markowski, Zbigniew Borkowski, Jerzy Bogdanis i Edward Gwóźdź – przedstawili pomysł zjednoczenia przedsiębiorców będących absolwentami Politechniki. Działo się to za kadencji ówczesnego rektora, prof. Aleksandra Kołodziejczyka. Ważnym orędownikiem tej idei był także prof. Janusz Rachoń, późniejszy rektor Politechniki Gdańskiej. 

Kilka miesięcy później, 16 października 2001 roku, w restauracji „Zielona Papuga” przy siedzibie AZS-u w Gdańsku Wrzeszczu odbyło się pierwsze zebranie założycielskie. Przyszło 25 absolwentów Politechniki Gdańskiej – przedsiębiorców, prezesów i dyrektorów firm. I właśnie tam zaczęło się to, co dzisiaj nazywamy PKB+. 

Co ciekawe, już wtedy pojawiła się zasada, która bardzo dobrze pokazuje, czym ten Klub miał być. Nazwano ją „złotą zasadą” – zasadą wzajemnej służebności. Jeżeli ktoś z naszego środowiska potrzebuje pomocy, pozostali powinni realnie spróbować mu pomóc. Nie chodziło więc tylko o networking czy wymianę wizytówek, ale o zaufanie i rzeczywiste wzajemne wsparcie. 

Była też druga, bardzo ambitna myśl. Twórcy PKB+ patrzyli na renomowane uczelnie techniczne w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii czy Niemczech i widzieli, jak wielką siłą uczelni może być dobrze zorganizowane środowisko jej absolwentów. Chcieli, żeby również Politechnika Gdańska miała takie silne zaplecze gospodarcze. 

I chyba właśnie to najlepiej tłumaczy fenomen PKB+. Klub powstał z przyjaźni i wspólnych doświadczeń, ale jego twórcy postanowili zamienić te relacje w coś trwałego i pożytecznego – dla siebie nawzajem, dla Politechniki i dla otoczenia gospodarczego. Po 25 latach ta idea nadal pozostaje bardzo aktualna. 

Jak przez te 25 lat zmieniały się cele i sposób działania PKB+? Czy są wartości lub założenia, które pozostały niezmienne od początku? 

Zmienił się przede wszystkim świat wokół nas. Inaczej prowadziło się biznes 25 lat temu, inaczej wyglądała wtedy Politechnika, a zupełnie inne wyzwania stoją przed przedsiębiorcami i uczelniami dzisiaj. Pojawiły się nowe technologie, cyfryzacja, sztuczna inteligencja, transformacja energetyczna czy znacznie większa internacjonalizacja biznesu. 

W naturalny sposób zmienia się więc tematyka naszych spotkań i sposób funkcjonowania Klubu. Staramy się rozmawiać o tym, czym naprawdę żyją przedsiębiorcy i menedżerowie. Coraz większe znaczenie ma również praktyczna współpraca pomiędzy biznesem a Politechniką – wspólne projekty, badania, innowacje i wdrożenia odpowiadające na rzeczywiste potrzeby gospodarki. Ten kierunek rozwijał się w Klubie przez kolejne lata jego działalności.  Ale jedna rzecz pozostała niezmienna: PKB+ jest przede wszystkim społecznością ludzi. 

Nie chcemy być kolejną organizacją, która ogranicza się do wymiany wizytówek. Zależy nam na relacjach opartych na zaufaniu, wzajemnej pomocy i poczuciu związku z Politechniką Gdańską. W tym sensie wspomniana wcześniej zasada wzajemnej służebności jest aktualna również dzisiaj. Myślę, że właśnie ta ciągłość wartości, przy jednoczesnej zdolności do zmiany, jest jednym z powodów, dla których Klub istnieje już ćwierć wieku. 

Jaką rolę PKB+ pełni dziś w budowaniu relacji między Politechniką Gdańską a biznesem i otoczeniem gospodarczym? 

Widzę PKB+ przede wszystkim jako pomost pomiędzy Politechniką Gdańską a gospodarką, ale chciałbym, żebyśmy poszli krok dalej. Żebyśmy nie tylko rozmawiali o współpracy, ale stali się miejscem, w którym ta współpraca rzeczywiście się dzieje. 

W naszym programie na kolejne lata nazwaliśmy PKB+ „żywym laboratorium współpracy”. Myślę, że bardzo dobrze oddaje to rolę, jaką Klub może pełnić. Mamy przy jednym stole przedsiębiorców, menedżerów, ludzi technologii, naukowców i absolwentów Politechniki z ogromnym doświadczeniem. To wyjątkowy kapitał. 

Fundamentem tego środowiska pozostaje Politechnika Gdańska. To ona nas połączyła i daje nam wspólny punkt odniesienia. Dlatego chcemy tworzyć wokół niej coś, co nazwaliśmy „rodziną Politechniki Gdańskiej” – środowisko, do którego się wraca i które daje realną wartość jego członkom. 

Bardzo ważną rolę pełni tutaj również Stowarzyszenie Absolwentów Politechniki Gdańskiej – SAPG, w ramach którego funkcjonuje PKB+. Zresztą historia zatacza tutaj pewne koło – sama idea PKB+ narodziła się przecież podczas spotkania Koła Parlamentarzysty SAPG w 2001 roku. 

Dzisiaj chcemy jeszcze mocniej wykorzystać potencjał tej wspólnoty. SAPG może być przestrzenią łączącą różne pokolenia absolwentów, natomiast PKB+ wnosi do niej przede wszystkim perspektywę przedsiębiorców, menedżerów i gospodarki. Razem możemy budować coś większego niż sam Klub – trwałą społeczność ludzi związanych z Politechniką Gdańską, którzy pozostają blisko Uczelni również wiele lat po jej ukończeniu. Chciałbym, żeby absolwent Politechniki po 5, 15 czy 30 latach nadal czuł, że ma tutaj swoje środowisko i że warto do niego wracać. 

Jednocześnie ten mechanizm musi działać w obie strony. Uczelnia daje biznesowi wiedzę, technologie, naukowców i młode talenty. Biznes wnosi doświadczenie, znajomość rynku, konkretne problemy do rozwiązania i możliwości wdrażania nowych technologii. 

Najciekawsze rzeczy zaczynają się właśnie wtedy, kiedy te kompetencje się spotykają. Z rozmowy może powstać projekt badawczo-rozwojowy, nowe wdrożenie, współpraca firmy z zespołem naukowym, praktyka dla studenta albo nawet nowy biznes. 

Dlatego nie chciałbym, żeby miarą sukcesu PKB+ była liczba członków czy liczba spotkań. Ważniejsze jest to, ile wartościowych relacji i konkretnych przedsięwzięć dzięki tym spotkaniom powstało. Docelowo widzę więc PKB+ nie tylko jako Klub, ale jako element większego ekosystemu współpracy Politechniki Gdańskiej, SAPG, absolwentów i biznesu. 

Które momenty, inicjatywy lub wydarzenia z 25-letniej historii Klubu uważa Pan za szczególnie ważne lub przełomowe? 

Trudno wskazać jedno wydarzenie, bo siłą PKB+ jest właśnie ciągłość tych 25 lat. Przez Klub przewinęło się bardzo wielu przedsiębiorców, menedżerów, przedstawicieli Uczelni i ludzi związanych z gospodarką Pomorza. Odbyły się dziesiątki spotkań, wizyt w firmach, wykładów i dyskusji. Na pewno ważnym momentem było samo powstanie Klubu i późniejsze przyjęcie, 3 października 2002 roku, Statutu PKB+. To wtedy wartości, które wcześniej funkcjonowały przede wszystkim jako wspólna idea, zostały formalnie zapisane. Kolejnym symbolicznym momentem było ogłoszenie w 2010 roku Manifestu PKB+, podczas seminarium „Firmy absolwentów PG w gospodarce – wspólne wyzwania rozwojowe”, organizowanego w ramach obchodów 65-lecia Politechniki Gdańskiej. Pokazywało to, że Klub nie chce już tylko integrować swojego środowiska, ale również zabierać głos w dyskusji o gospodarce opartej na wiedzy i współpracy nauki z biznesem. 

Ale chyba jeszcze ważniejsze od pojedynczych wydarzeń jest to, że Klub przetrwał 25 lat jako żywa społeczność. Organizację można powołać uchwałą w jeden dzień. Znacznie trudniej sprawić, żeby ludzie przez ćwierć wieku nadal chcieli się spotykać i coś wspólnie robić. 

Duża w tym zasługa osób, które przez lata były taką „lokomotywą” Klubu. Szczególnie trzeba tutaj wspomnieć Ryszarda Markowskiego, jednego z inicjatorów PKB+, który przez cały ten okres konsekwentnie budował i podtrzymywał relacje Klubu z Politechniką Gdańską. 

Dla mnie szczególnie ważny jest również obecny jubileusz. 25 lat to moment, w którym warto nie tylko oglądać się za siebie, ale przede wszystkim zapytać, co chcemy zrobić przez następne 25 lat. 

Dlatego ważnym elementem jubileuszu jest dla nas Nagroda „Excellentia in Cooperatione” – „Doskonałość we Współpracy”. Chcemy wyróżniać ludzi i organizacje, które w praktyce pokazują, że współpraca nauki i biznesu może przynosić bardzo konkretne rezultaty. 

Istotna jest dla mnie również Nagroda PKB+ dla Najlepszego Studenta Politechniki Gdańskiej. Widzę w niej pewną symbolikę. Z jednej strony mamy przedsiębiorców i menedżerów, często absolwentów PG z kilkunasto- czy kilkudziesięcioletnim doświadczeniem, a z drugiej młodego człowieka, który dopiero rozpoczyna swoją drogę zawodową. 

Chcemy, żeby te pokolenia się spotykały. 

25-lecie to okazja nie tylko do podsumowań, ale także do pokazania dorobku Klubu szerszemu gronu. Jak będzie wyglądał jubileusz PKB+ i co przygotowaliście z tej okazji? 

To rzeczywiście dobra okazja, żeby podsumować ten okres, a jednocześnie zaprezentować nasz dotychczasowy dorobek nie tylko społeczności akademickiej Politechniki Gdańskiej, ale również szerokiemu gronu przedstawicieli środowiska gospodarczego naszego regionu i kraju. 

Przygotowujemy albumową publikację „Współtworzymy przyszłość. 25-lecie Politechnicznego Klubu Biznesu PKB+” oraz uroczystą Galę Jubileuszową. Obie premiery będą miały miejsce 23 października 2026 roku na Politechnice Gdańskiej. 

Publikacja będzie zawierała „w pigułce” opis naszej działalności, najważniejsze zrealizowane projekty oraz kierunki dalszego rozwoju. Znajdą się w niej wypowiedzi naszych członków wraz z przesłaniem dla młodszego pokolenia, a także głosy przedstawicieli kierownictwa Uczelni oraz osób, które na przestrzeni lat zaszczyciły nas swoją obecnością. 

Z kolei Gala Jubileuszowa będzie okazją do podziękowania tym, którzy w szczególny sposób przyczynili się do stworzenia dzisiejszego wizerunku Klubu. 

Politechniczny Klub Biznesu PKB+ zawsze był blisko wiodących przedsiębiorstw naszego regionu. Dlatego z dumą i ogromną satysfakcją pragnę podkreślić, że zaproszenie do udziału w Gali i objęcia roli Partnera Głównego przyjął Port Gdańsk – największy polski port i jednocześnie jeden z najszybciej rozwijających się portów w Europie. To dla nas wielka nobilitacja i bardzo za ten gest dziękujemy. Na naszych łamach będziemy również publikować materiały poświęcone Portowi Gdańsk. 

Jubileusz skłania do spojrzenia wstecz, ale również do myślenia o przyszłości. Jaki powinien być PKB+ za kolejnych 25 lat i co będzie najważniejsze, aby pozostał potrzebnym i żywym środowiskiem? 

Przede wszystkim życzyłbym PKB+, żeby za kolejne 25 lat nadal był miejscem, do którego ludzie chcą przychodzić, a nie miejscem, do którego po prostu należą. 

Jednocześnie stoimy dzisiaj przed ważnym pytaniem: jak przejść od Klubu do prawdziwego ekosystemu? 

W programie, który przygotowaliśmy na kolejne lata, wskazaliśmy kilka konkretnych kierunków. Chcemy rozwijać współpracę z Politechniką Gdańską, organizować więcej wspólnych inicjatyw technologicznych i gospodarczych, rozwijać mentoring, stworzyć platformę wymiany wiedzy i kontaktów, a także integrować nasze środowisko z międzynarodowym otoczeniem biznesowym i akademickim. 

Szczególnie ważne jest dla mnie jednak otwarcie PKB+ na kolejne pokolenie. 

Przez 25 lat zbudowaliśmy ogromny kapitał doświadczenia. W Klubie są ludzie, którzy stworzyli i rozwinęli firmy, przeprowadzili setki projektów, podejmowali trudne decyzje biznesowe i mają wiedzę, której nie można nauczyć się z podręcznika. 

Z drugiej strony mamy młodych absolwentów Politechniki, startupy, doktorantów i studentów, którzy wnoszą zupełnie inną perspektywę – sztuczną inteligencję, nowe technologie, nowe modele biznesowe i naturalną międzynarodowość. 

Jeżeli uda nam się połączyć doświadczenie jednego pokolenia z energią i kompetencjami drugiego, możemy stworzyć coś naprawdę wyjątkowego. 

Dlatego chciałbym, żeby PKB+ coraz bardziej stawał się przestrzenią współpracy międzypokoleniowej. Nie chodzi tylko o klasyczny mentoring, w którym starsi uczą młodszych. Wiedza powinna przepływać w obie strony. Młode pokolenie może nauczyć nas równie wiele, szczególnie w świecie, który technologicznie zmienia się niezwykle szybko. 

Tutaj ponownie widzę ogromną rolę SAPG. Jeśli chcemy rzeczywiście stworzyć „rodzinę Politechniki Gdańskiej”, potrzebujemy przestrzeni, w której mogą spotykać się różne generacje absolwentów – od studentów i ludzi rozpoczynających kariery po osoby mające za sobą kilkadziesiąt lat doświadczeń zawodowych. PKB+ może być w tej rodzinie silnym środowiskiem gospodarczym, ale wartością będzie właśnie połączenie go z szerszą społecznością absolwencką. 

Chciałbym też, żebyśmy jeszcze mocniej wykorzystywali wyjątkowy potencjał wynikający z tego, że jesteśmy związani z Politechniką. Sztuczna inteligencja, energetyka, cyberbezpieczeństwo, technologie medyczne czy przemysł przyszłości powodują, że współpraca nauki i biznesu staje się nie dodatkiem, ale koniecznością. 

I jest jeszcze jedna rzecz, której nie możemy stracić. Możemy tworzyć platformy, projekty, programy mentoringowe i międzynarodowe partnerstwa, ale PKB+ musi pozostać społecznością opartą na realnych relacjach i zaufaniu. To było źródłem jego siły 25 lat temu i powinno nim pozostać. Dlatego na kolejne 25 lat życzyłbym PKB+ dobrych ludzi, ciekawości świata, młodego pokolenia i odwagi do wspólnego działania. 

Bo największym sukcesem nie będzie to, że Klub będzie istniał przez kolejne ćwierć wieku. Sukcesem będzie to, że będzie potrzebny.